Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/20435 E. 2017/8468 K. 11.05.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/20435
KARAR NO : 2017/8468
KARAR TARİHİ : 11.05.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan … Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı …’nun işlettiği … Şti’nin … Ofisi’nde bilet satış görevlisi olarak çalıştığını, hizmet akdinin 27/05/2013 tarihinde davalı … tarafından hiçbir sebep gösterilmeksizin feshedildiğini, kıdem, fazla çalışma, yıllık izin, genel tatil ücreti ve bakiye maaş alacağı ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı …. Ltd. Şti. vekili, davacının şirket çalışanı olmadığını, diğer davalı … ile müvekkili şirket arasında acentelik sözleşmelerinin akdedildiğini ve iş yerinin diğer davalı … tarafından işletildiğini, davacı ile müvekkili şirketin işçi işveren ilişkisi kapsamında hiçbir ilişkisinin bulunmadığını belirterek öncelikle husumet yönünden ve davacı ile müvekkili şirket arasında bir ilişki bulunmadığından davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı … vekili, davacının part-time çalışma şartları ile 04/07/2012 tarihinde işe başladığını, 3 gün üst üste işe gelmemesi ile ilgili olarak tutanak tutulduğunu ve bu nedenle işe gelmeme gerekçelerinin açıklanması ve mazeretini bildirmesi ve haklı bir sebebi olmaması durumunda iş akdinin feshedileceğinin ihtarname ile kendisine bildirildiğini, davacının işletmede 1 yıllık çalışma süresini doldurmadığı için kıdem tazminatına ve yıllık ücretli izine hak kazanmadığını, mazeretsiz olarak işe gelmemesi sebebiyle haklı olarak feshedildiğini, ihbar tazminatına da hak kazanmadığını, fazla çalışmalarının da ödendiğini, genel tatil ücreti ve dini bayramlarda çalışmasının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Davacının davalı işyerinde 04/07/2012-27/05/2013 tarihleri arasında çalıştığı, hizmet süresinin bir yıldan az olduğu, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretine hak kazanmadığı, fazla çalışma ve ücret alacağı talebinin de ispatlanamadığı, genel tatil ve ücret alacağı bulunduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Ç) Temyiz:
Kararı davacı vekili ve davalı …. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.
D) Gerekçe:
1- Davalı …. Ltd. Şti. temyizi açısından;
Hüküm altına alınan ve davalı şirket tarafından temyize konu edilen miktar toplam 1.038,29 Tl olup karar tarihindeki 1.893,60 TL kesinlik sınırında kaldığından, davalı …. Ltd. Şti. nin temyiz talebinin kesinlik nedeniyle reddine, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,
2- Davacı temyizine gelince;
a) Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
b) Davacı davalı işyerinde 26.05.2012 tarihinde çalışmaya başladığını iddia ederek talepte bulunmuş, davalı işveren davacının 04.07.2012 tarihinde işe başladığını savunmuş, mahkemece kayıtlara itibar edilerek davacının 04.07.2012 tarihinde çalışmaya başladığı kabul edilerek sonuca gidilmiştir.
Dosyada mevcut davalı vekilinin 21.10.2013 havale tarihli dilekçesi ekinde sunulan davacıya ait ücret makbuzlarından 46 makbuz numaralı 15.07.2012 tarihli makbuz ile davacıya 15/06-15/07 tarihleri arasında ücret adı altında 750 TL ödendiği görülmektedir. Bu para makbuzu, davacının SGK girişinin yapıldığı 04.07.2012 tarihinden önce işe başladığının kanıtıdır. Dosyada mevcut … SGK İl Müdürlüğünün denetim raporundan, davacının çalıştığı …’nun işyerinde yapılan denetim raporundan da işyerinde kayıt dışı işçi çalıştırıldığı izlenimi edinilmektedir. Denetim sırasında, işyerinde çalışan işçinin kayıtlara göre ifade vermesi hayatın olağan akışına uygun olup davacının sigorta denetmenine verdiği ifadedeki tarihlerin gerçeği yansıttığını kabul etmek hayatın olağan akışına aykırıdır.
Kaldı ki davacıya 15/06-15/07 tarihleri arasında çalışması için ücret ödendiği, davalı tarafından sunulan makbuzdan anlaşılmaktadır.
Mahkemece, davalı işyerinden 2012 yılı para makbuz koçanlarının tamamının HMK’nın 220. maddesi kapsamında istenilerek diğer delillerle özellikle para makbuzu ile değerlendirilerek davacının işe giriş tarihinin şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilerek sonuca gidilmesi gerekirken davalının sunduğu makbuz dahi gözden kaçırılarak eksik araştırma ile hizmet süresinin belirlenmesi hatalıdır.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.