YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/2214
KARAR NO : 2020/14098
KARAR TARİHİ : 02.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 01.03.2011 tarihinde sayaç okuma işçisi olarak çalışmaya başladığını, çalışmasını iş akdinin haksız olarak feshedildiği 31.12.2014 tarihine kadar kesintisiz sürdürdüğünü, iş akdinin haksız olarak feshedilmesi sebebiyle işe iadesi için açılan davanın onanıp kesinleştiğini, işe başlama talebine rağmen işe başlatılmadığını iddia ederek işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda, mahkemece, davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle, harç alınmasına yer olmadığına ve davacı tarafın yatırdığı harcın davacıya iadesine karar verilmiş ise de, davalı harçtan muaf değildir.
Karar sadece davalı vekilince temyiz edilmiş ise de, harç, kamu düzenine ilişkin olup, re’sen nazara alınması gereklidir. Kamu düzenine ilişkin hususlar hakkında, aleyhe bozma yasağı kuralı uygulanamaz.
Anılan sebeple, mahkemece davalının harçtan muaf olduğunun kabul edilmesi hatalı olup, bu husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten; Temyiz olunan kararın hüküm sonucunda ki,
“3- Davalı harçtan muaf olduğundan ayrıca harç alınmasına yer olmadığına,
4- Davacı tarafından peşin yatırılan 193,66 TL harcın kararın kesinleşmesinden sonra ve talep halinde yatırana iadesine,” şeklindeki bentlerin silinerek yerine;
“3-Alınması gerekli 695,66 TL harçtan peşin alınan 193,66 TL harcın mahsubu ile bakiye 502,00 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,
4-Davacı tarafından yatırılan 193,66 TL harcın kararın kesinleşmesinden sonra ve talep halinde davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklindeki bentlerin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.