Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/26477 E. 2017/18239 K. 14.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/26477
KARAR NO : 2017/18239
KARAR TARİHİ : 14.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, gen asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin haksız yere feshedildiğini iddia ederek işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili , davalı işveren tarafından yapılan feshin haklı nedene dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının dava açıldıktan sonraki ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacağı açısından “karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerekirken ,ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacağı talebinin reddine karar verilmesi ve davanın tamamında takdiri indirim dışında reddedilen kısmın 100,00 TL. olmasına rağmen karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/2 maddesi dikkate alınarak reddedilen 100,00 TL. kadar vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.500,00 TL. ye hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının 3 ve 7 numaralı numaralı bentlerinin çıkarılarak yerlerine;
“3-Davacının dava açıldıktan sonra ödenen yıllık izin ücretı alacağı hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına,
7-Davacının dava açıldıktan sonra ödenen ücret alacağı hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına” bentlerinin yazılmasına,
Hüküm fıkrasının davalı lehine vekalet ücreti ilişkin paragrafındaki “1.500 ” rakamının çıkarılarak yerine “ 100 ” rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine,14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.