YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/3607
KARAR NO : 2020/13473
KARAR TARİHİ : 27.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01.10.2011 tarihinde işe başladığını, 30.04.2014 tarihinde de ihbar ve kıdem tazminatı ödenmeksizin işten çıkarıldığını, davalının Perşembe Belediyesinin taşeronu olup,belediye adına iş gördüğünü ve davacının da bir anlamda belediye çalışanı olarak belediye araçlarında şoför olarak çalışmış olmasına rağmen işinin devamlılığı gözetilmeksizin sanki davalı işyerinde altı ay çalışmışcasına belgeler düzenlenerek hak ihlaline neden olunduğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, Perşembe Belediyesi ile olan sözleşmelerinin ilk olarak 01.01.2013 tarihinde başladığını, yani davacı tarafın iddia ettiği gibi 2011 tarihinde veya öncesinde Perşembe Belediyesi ile bir sözleşmelerinin veya ihale ile yüklendikleri bir iş olmadığını, Perşembe Belediyesi ile 01.01.2013 tarihinden itibaren yaptıkları sözleşmelerin 4 veya 6 aylık periyotlar halinde ve belirli süreli olduğunu, son olarak 30 Nisan 2014 ‘te sona erdiğini,sözleşmenin sona ermesi ve işin yapılan ihaleyle başka bir üstleniciye verilmesi nedeniyle davacı işçi ile olan işçi işveren ilişkilerinin sona erdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında, değişen alt işverenler arasındaki hukuki ilişkinin tespiti ve bunun işçinin işçilik haklarına etkileri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir.
Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işverene nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukuki sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri alt işverenler arasında 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulünü gerektirir. Devralan işverenin devam eden iş sözleşmelerini devraldığı 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesinde açıklanmıştır.
Somut uyuşmazlıkta, davacı 01.10.2011 – 30.04.2014 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, davalı şirketin davadışı Perşembe Belediyesinin taşeronu olduğunu beyan etmiştir. Davalı şirket ise davadışı Perşembe Belediyesinden 01.01.2013 tarihinden itibaren hizmet alım sözleşmeleri yaptıklarını, bu tarihten öncesi bakımından belediye ile sözleşmelerinin bulunmadığını savunmuştur. Dosya kapsamında bulunan bir kısım işe giriş çıkış bildirimlerine göre davacının 01.01.2013 – 30.04.2013 ve 01.01.2014 – 30.04.2014 tarihleri arasında davalı şirkete bağlı olarak davadışı belediyede çalıştığı anlaşılmaktadır. Ancak bu tarihlerden öncesi bakımından davacının çalıştığı şirketlere ilişkin bilgi bulunmamakla birlikte bu şirketlerin davadışı belediyeden ihale alıp almadıklarıda belirlenememektedir. Hal böyle olunca Mahkemece dosya kapsamına davacının sigortalı hizmet cetveli ile tüm işe giriş çıkış bildirgeleri getirtilerek davacının 01.10.2011 – 31.12.2012 ve 01.05.2013 – 31.12.2013 tarihleri arasında hangi işverenlerde çalıştığı, bu işverenlerin davadışı belediyeden ihale ile iş alıp almadığı araştırılarak tespit edilmeli ve davacının bu ihaleler kapsamında kesintisiz olarak davadışı belediyede çalışıp çalışmadığı, alt işverenler arasında işyeri devri bulunup bulunmadığı belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.
Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olanan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.