YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/4793
KARAR NO : 2017/7578
KARAR TARİHİ : 02.05.2017
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 15/5/2009 ila 06/05/20103 tarihleri arasında davalı işyerinde kat şefi olarak çalıştığını, iş akdinin müvekkili tarafından ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin ve hafta tatili alacakları istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının iş akdini haksız olarak feshettiğini ve işçilik alacaklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, iş akdinin davacı tarafından işçi alacaklarının ödenmesi nedeniyle haklı olarak feshedildiği gerekçesine ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.
Somut uyuşmazlıkta mahkemece hükme dayanak bilirkişi raporuna itibar edilip puantaj kaydı olmayan Kasım, Aralık/2012 ile 2013 yılı çalışma dönemine ilişkin olarak serbest zaman kullandırıldığı gerekçesiyle fazla çalışma talebi reddedilmiş ise de, bu düşünceye dayanak serbest zaman belgelerinin İş Kanunu’nun 41. maddesine uygun olmadığı anlaşılmıştır. Şöyle ki;
İşveren yapılan her bir saat fazla mesai karşılığı 1,5 saat serbest zaman kullandırmalıdır. Dosyada mevcut serbest zaman belgelerinin tamamı, soyut, ne zaman ve kaç saat yapıldığı belli olmayan fazla mesailere karşı düzenlenmiştir. Bu belgelerde, fazla mesainin ne zaman ve nasıl ve kaç saat yapıldığı ve davacıya kullandırıldığı belirtilen serbest zamanların davacının fazla çalışmasını karşılayıp karşılamadığı belli değildir. Bu nedenle, anılan belgelere dayanılarak fazla çalışmanın karşılığının serbest zaman olarak kullandırıldığının kabulü mümkün değildir. Bu belgelerin hukuki bir değeri yoktur. Bu itibarla mahkemece puantajların olmadığı dönemlere ilişkin tanık beyanları bilirkişi marifetiyle değerlendirilerek fazla çalışma hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle fazla çalışma talebinin reddi hatalıdır.
3- Davalı tarafından sunulan Mayıs 2013 hesap pusulasında görülen 1.153,00-TL yıllık izin tahakkukunun, dava tarihinden önce 06/06/2013 tarihinde davacının hesabına yatırıldığı, yapılan bu ödemenin kullanılmayan yıllık izin ücretinden mahsubu gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizdir.
4- Mahkemece, HMK’nun 26’ncı maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralı aşılarak, kıdem tazminatı alacağı yönünden dava dilekçesindeki kısmi miktar için dava, ıslah ile artırılan kısma ise ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin talep edilmesine rağmen talep aşılarak kıdem tazminatının tamamına fesih tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.