Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/5401 E. 2018/7717 K. 05.04.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/5401
KARAR NO : 2018/7717
KARAR TARİHİ : 05.04.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı işyerinde en son aylık net 1.700,00 TL ücretle hemşire olarak çalıştığını, bir aylık döngüsel süreçte ilk iki hafta 06:30-14:30, 3.hafta 14:30-21:30-22:00, 4.hafta 06:30-14:30 saatleri arasında çalıştığını, ulusal bayramların tamamında çalıştığını, bayram çalışmaları ve fazla mesai ücretlerinin kendisine ödenmesi için davalıya talepte bulunmasına rağmen bu taleplerinin davalı tarafça karşılanmadığını, davacının en son 09/03/2013 tarihinde davalıya bu alacak kalemlerine dair talebini yinelediğini, davalının, davacıya, bu koşulları kabul etmemesi halinde kendisi ile çalışamayacaklarını bildirdiğini, bunun üzerine sinirlenen davacının, içeriğini tam olarak hatırlamadığı bir dilekçeyi davalıya vererek İş Kanununun 24. maddesi doğrultusunda iş akdinin sonlandırıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının davalı işyerinde 01/09/2006-09/03/2013 tarihleri arasında çalıştığını, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacıya istifa tarihinde işe devam etmesi yönünde telkinde bulunulmuş olmasına rağmen davacının ailevi nedenlerle işten ayrıldığını, istifa tarihinde kararının gözden geçirmesi için kendisine izin verildiğini, izin dönüşü davacının aynı gerekçesini yinelediğini ve işyerine gelmediği döneme dair ücretin de davacıya ödendiğini, davacının belirli dönemlerde yaptığı fazla çalışmanın olduğunu ve buna dair ücretin kendisine ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin istifa nedeniyle son bulduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; davalı işveren davada kendisini vekille temsil ettirmediğinden davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının davalı yararına vekalet ücretine hükmedilen 5. paragrafının hükümden çıkartılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.