YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/6570
KARAR NO : 2017/16664
KARAR TARİHİ : 25.10.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile hafta tatili ücreti, izin ücreti, fazla mesai ücreti ve 2011 yılının 9. ayından itibaren yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, Eğitim Destek Uzmanı olarak çalıştığını, davalı işyerinde kesintisiz olarak çalışmakta olan davacının davalı işveren tarafından işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, bayram çalışma ücreti, fazla çalışma ücreti ve 2011 yılının 9. ayından beri ödenmeyen yemek ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, taleplerinin zamanaşımına uğradığını, işveren tarafından 4857 sayılı Kanunun 17-18 maddelerine göre iş akdinin feshedildiğini, davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ödenmediği iddiasının gerçek dışı olduğunu, bu günlerde herhangi bir çalışma yapılmadığını, davacının yaptığı işin Devlet Hastanelerine yazılım hizmeti vermek olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının davalı işyerinde eğitim destek uzmanı olarak çalıştığı, davacının iş akdinin 11/01/2012 tarihinde davalı işveren tarafından feshedildiği, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatını gerektirmeyecek şekilde derhal ve haklı nedenle feshedildiğinin davalı işveren tarafından ispatlanması gerektiği, davalı işverenin bunu ispatlayamadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına müstahak olduğu, kıdeme esas gün sayısı olarak, SGK hizmet cetvelinde tespit edilen 04.12.2008-11.01.2012 tarihleri arasındaki 1114 gün çalışmanın esas alındığı ve davacının en son aylık brüt ücretinin 1.633,49 TL olduğu, fazla mesai alacağı yönünden; gerek davacı asilin yemini, gerekse davacı tanıklarının beyanına göre mesainin 08:30’da başladığı, akşam 18:00’a kadar sürdüğü, Cumartesi günleri de çalışma yapıldığı ve ayda ortalama 2 defa 3’er saat fazladan çalışma yapıldığı, günde bir saat yemek ve zorunlu dinlenme düşüldüğünde davacının günlük 8,5 saat, haftalık 51 saat çalıştığı ve haftalık 1,5 saat ilave fazladan çalışması olduğu, buna göre haftalık çalışma saatinin 52,5 saat, haftalık fazla çalışma saatinin 7,5 saat, günlük fazla çalışma saatinin ortalama 1,25 saat (7,5 saat/6 gün) olduğu, buna göre hesaplama yapıldığı, hesap edilen miktardan takdiren %30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı, Genel tatil alacağı yönünden; Tanık beyanlarına göre davacının her yıl toplam 3 milli bayram gününde çalışmış olduğu kabul edilerek hesaplama yapıldığı, yemek ücreti alacağı yönünden; davacı ile benzer işi yapan ve aynı şirket bünyesinde çalışan Hasan Bayrakçı’ya ilişkin … 6. İş Mahkemesinin 2012/137 E.-2013/213 Karar sayılı kararı, tanık beyanı ve dosya kapsamına göre yemek ücreti talebinin kanıtlandığı sonucuna ulaşıldığı, bu itibarla da davacı lehine yemek ücreti alacağına hükmedildiği, yıllık izin alacağı yönünden; davacının yıllık izinlerini kullandığının davalı işverence ispatı gerektiği, davacının 02/12/2013 tarihli duruşmada çalıştığı süre boyunca yıllık iznini kullandığını belirttiği, bu itibarla yıllık izin alacağına müstahak olmadığı, hafta tatili alacağı yönünden; tanık beyanlarının çelişkili olmasına, yapılan işin ve işyerinin niteliğine göre davacının haftanın yedi günü hiç ara vermeden çalıştığı kanıtlanmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Söz konusu alacakların varlığını ispatlama yükü davacı da olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır. Dinlenen davacı tanıklarından …’in davalıya karşı davası olduğu, diğer tanıklarından ikisinin cumartesi günleri çalışma olmadığı ve fakat zaman zaman haftasonu da çalıştıklarını, diğer davacı tanığı…. ise, hastane olması sebebiyle eğitimleri haftasonu yaptıklarından tam gün çalıştıklarını ifade etmiştir. Davalı tanığı ise hafta sonu çalışma olmadığını ifade etmiştir. Fazla mesaiye yönelik olarak haftalık kaç gün ve kaç saat çalışıldığına yönelik davacı tanıklarının çelişkili beyanları karşısında Mahkemece çelişki giderilmeden fazla çalışma alacağının belirlenmesi hatalıdır.
3-Mahkeme önünde verilen ikrar tarafları bağlar. Davacı tanık olarak dinlendiği … 3. İş Mahkemesi’nin 2012/287 E. sayılı dosyasının duruşmasında;” Dini ve milli bayramlarda tatil yapıyorduk.”şeklinde beyanda bulunmuştur. Ulusal genel bayram tatil ücret alacağının bu ikrar nedeni ile reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.
4-Davacı dava dilekçesi ile 2011 yılı Eylül ayından itibaren fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 220-TL yemek ücretini talep etmiştir. İş akdi sonlanma tarihi 11.01.2012 tarihidir. 2011 yılı Eylül ayı ile 2012 yılı Ocak ayı arası 9 ay olmayıp, hesaplama ise 9 ay üzerinden yapılmıştır. Ayrıca yemek ücreti, ıslah edilmemesine rağmen Mahkemece 920-TL yemek ücretine hükmedilmesi talep aşımı olup, HMK’nun 26. maddesine aykırıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.