YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/6983
KARAR NO : 2017/18222
KARAR TARİHİ : 14.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının, … Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından alt işverenlere ihale edilen temizlik işlerinde temizlik işçisi olarak 02/05/1997 tarihinde çalışmaya başladığını ve emeklilik nedeniyle 28/01/2014 tarihinde işten ayrıldığını, davacının hizmet süresi hesaplanırken ilk devreden yanındaki ilk işe giriş tarihinin dikkate alınması gerektiğini, işten ayrıldığında kıdem tazminatı ve kullanmadığı yıllık izinlerin karşılığı ücretin ödenmediğini belirterek bu alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalı kurum arasında herhangi bir iş akdinin olmadığını, davada ihaleyi alan son işveren şirketin sorumlu olduğunu bu nedenle husumet sebebiyle ve ayrıca zaman aşımı nedeniyle davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece özetle; davalı …’na bağlı hastanede çalışan davacının dosyaya sunulan yıllık izin defterlerine göre yıllık izinlerini kullandığından yıllık izin alacağı olmadığı ancak emeklilik nedeniyle işten ayrılması nedeniyle kıdem tazminatı alacağının olduğu gerekçesi ile alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı … temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı … vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının emeklilik koşullarını gerçekleştirdiği tespit edildiğinden kıdem tazminatına hükmedilmesi yerindedir. Ancak davacının emeklilik koşullarını oluşturduğuna ilişkin belgeyi işverene tebliğ ettiğine dair dosyada belge olmadığından kıdem tazminatına faizin dava tarihi yerine fesih tarihinden yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollamasıyla HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ :
Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki “….fesih tarihi olan 28/01/2014” sözcük ve tarihinin çıkarılarak yerine “…dava tarihi olan 04/03/2014 ” sözcük ve tarihinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.