YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/7544
KARAR NO : 2017/19717
KARAR TARİHİ : 04.12.2017
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilin hizmet tespiti davasıyla, davalı işyerinde 15/01/2005-30/08/2009 tarihleri arasında çalıştığının hüküm altına alındığını, müvekkilinin Isparta otogar yazıhanesinin emanet, bilet kesim, otobüs servis memurluğu bölümlerinde aylık 700,00- TL net ücretle çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve önelsiz feshedildiğini ancak ödenmesi gereken tazminat ve bir kısım işçilik alacaklarının davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacakları istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının asgari ücretle çalıştığını, iş akdinin davacı tarafından haklı nedene dayanmaksızın feshedildiğini ve talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Yıllık izin ücreti alacağının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece, davacının yıllık izin alacak talebi kabul edilerek hüküm altına alınmıştır. Ancak 818 Sayılı Borçlar Kanunu döneminde yıllık izin ücreti alacakları bakımından zamanaşımı süresi 5 yıldır. Yıllık izin ücreti iş sözleşmesinin feshi ile muaccel olup dönemsel bir nitelik taşımadığından, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu uygulaması yönünden ise 10 yıllık genel zamanaşımı söz konusudur.
6101 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun 5.maddesine göre;
“Madde 5 – (1) Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan hak düşürücü süreler ile zamanaşımı süreleri, eski kanun hükümlerine tabi olmaya devam eder. Ancak, bu sürelerin henüz dolmamış kısmı, Türk Borçlar Kanunu’nda öngörülen süreden uzun ise, yürürlüğünden başlayarak Türk Borçlar Kanunu’nda öngörülen sürenin geçmesiyle, hak düşürücü süre veya zamanaşımı süresi dolmuş olur.”
Bu durumda; 5 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan, 6098 Sayılı Kanun yürürlüğe girse de zamanaşımı konusunda yine 818 sayılı Borçlar Kanunu döneminde doğan yıllık izin alacakları yönünden 5 yıllık zamanaşımı uygulanacaktır. Başka bir deyişle alacak Türk Borçlar Kanunu öncesi muaccel olduğundan zamanaşımı 10 yıla çıkmayacaktır. Ancak 01.07.2012 tarihinden sonra gerçekleşen fesihlerde 10 yıllık zamanaşımı süresi uygulanacaktır.
Somut uyuşmazlıkta; davacının iş sözleşmesi 30/08/2009 tarihinde sona ermiş, eldeki dava ise 17/02/2014 tarihinde açılmış ise de, dava dilekçesinde yıllık izin alacağı olarak bir miktar belirtilip harcı yatırılmamış, 05/02/2015 tarihli ıslah dilekçesiyle yıllık izin alacağı harcı yatırılarak 970,20-TL’ye artırılmış, 24/03/2015 tarihli dilekçeyle ise, dava dilekçesinde miktarı belirtilmeyen yıllık izin alacak talebinin 100,00-TL olduğu belirtilmiştir.
Bu durum ve yukarıda açıklanan hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, davacının yıllık izin talebi 818 sayılı Borçlar Kanunu hükümlerine göre 5 yıllık zamanaşımına süresine tabi olup zamanaşımı süresinin de, harç yatırılmadan önce 30/08/2014 tarihinde dolduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece davalının zamanaşımı itirazı gözetilerek, yıllık izin ücreti talebinin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.