YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/7674
KARAR NO : 2017/19117
KARAR TARİHİ : 27.11.2017
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalılardan ,,,, Belediyesine bağlı itfaiye müdürlüğünde farklı alt işverenler nezdinde şoför olarak 01/06/2008 – 31/03/2014 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını, diğer davalı ,,, ,,, İş Elb. Tem. Malz. Taah. Hiz. ve Dış Ticaret Ltd Şti.nin müvekkilin son işvereni olduğunu, 31/03/2014 tarihinde iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın sona erdirildiğini, ancak tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ve hafta tatil ücretlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı şirket vekili; müvekkili şirket ile davalı belediye arasında itfaiye müdürlüğüne şoför hizmeti alımı ihalesi akdedildiğini, davacının bu ihaleye istinaden müvekkili şirkette çalıştığını, ihaleye ilişkin olarak çalıştırılan işçiler üzerinde müvekkili şirketin yönetim ve denetim hakkı bulunmadığını, davacının davalı belediye işçisi olduğunu, davacının iş akdi iş bitimi nedeniyle sona erdiğinden tazminat hakkı olmayacağını, taleplerin haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı belediye davaya cevap vermemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücretlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Uyuşmazlık fazla mesai ve genel tatil alacağından yapılan indirim oranı noktasında toplanmaktadır.
Fazla çalışma ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan genel tatil ve fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).
Mahkemece fazla çalışma ve genel tatil alacağından yapılan %60 oranındaki indirim hakkın özünü etkileyerek niteliktedir. Daha makul bir oranda indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 27/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.