YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/7705
KARAR NO : 2017/21091
KARAR TARİHİ : 12.12.2017

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının 04.03.2006 tarihinde davalıya ait … Devlet Hastanesinde temizlik işçisi olarak çalışmaya başladığını, davacının davalı Bakanlığın işyerinde, ancak taşeron şirketlerin işveren olarak gösterilmesi suretiyle aralıksız olarak çalıştığını, davacının emeklilik nedeniyle 19.02.2013 tarihinde işten ayrıldığını, 2011-2012 yıllarında kullandığı toplam 40 gün dışında yıllık ücretli izin hakkından faydalanmadığını, davalının asıl işveren olduğunu iddia ederek, 2.000,00 TL. kıdem tazminatı, 250,00 TL. ücretli izin ücreti alacağının, kıdem tazminatı için fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi, yıllık ücretli izin alacağına yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, ihale makamı olduklarını, davacının kıdem tazminatı alabilir yazısını işverene ibraz etmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece özetle; davalı T.C. Sağlık Bakanlığı’na bağlı hastanede çalışan davacının işçi alacakları ve tazminatlarından kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağının olduğu sabit görülerek alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:
Kararı davalı T.C. Sağlık Bakanlığı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının fesih tarihinde yaş hariç emeklilik koşullarını gerçekleştirdiği tespit edildiğinden kıdem tazminatına hükmedilmesi yerindedir. Ancak dosyada davacının yaş hariç emeklilik koşullarını oluşturduğuna ilişkin belgeyi davalı asıl işverene tebliğ ettiğine dair belge olmadığından kıdem tazminatına faizin dava tarihi yerine fesih tarihinden yürütülmesi ve genel bütçeye dahil olan davalı T.C. Sağlık Bakanlığının Harçlar Kanunu’nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu halde harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ :
Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki “….aktin feshi tarihi olan 19/02/2013” sözcük ve tarihinin çıkarılarak yerine “…dava tarihi olan 19/09/2013” sözcük ve tarihinin yazılmasına,
Hüküm fıkrasının 3 ve 4 numaralı bentlerinin çıkarılarak yerlerine;
“3-davalı harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına, davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç, ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,
4-Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 325,50 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, ” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.