Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/8 E. 2020/18278 K. 14.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/8
KARAR NO : 2020/18278
KARAR TARİHİ : 14.12.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının işyerinde 07.03.2013-15.09.2014 tarihleri arasında baş şoför olarak çalıştığını, davacının 15.09.2014 tarihinde fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, genel tatil, hafta tatili, yıllık izin, fazla mesai ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; davacının devamsızlık yapması sonucu iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini savunarak, haksız davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Somut uyuşmazlıkta; davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarında, dava ile istenen miktarlara dava tarihinden, arttırılan miktarlara artırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerinde ise de, dava ve artırım tarihleri ile miktarların hükümde açıkça belirtilmemesinin infazda tereddüt yaratacağının düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de; belirtilen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarına ilişkin 4 ve 5 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;
“4-Tespit edilen net 6.889,25 TL fazla çalışma ücret alacağından takdiren %40 oranında hakkaniyet indirimi yapıldıktan sonra mevcut olduğu anlaşılan net 4.331,55 TL’si ile takometre kaydına göre belirlenen 1.540,77 TL olmak üzere toplam 5.674,32 TL fazla çalışma ücretinin 2.000,00 TL’si için dava tarihi olan 06.11.2014 tarihinden itibaren, bakiye 3.674,32 TL’si için talep artırım tarihi olan 11.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,
5-Tespit edilen net 2.870,52 TL hafta tatili ücret alacağından takdiren %40 oranında hakkaniyet indirimi yapıldıktan sonra mevcut olduğu anlaşılan net 1.722,32 TL hafta tatili ücretinin 400,00 TL’si için dava tarihi olan 06.11.2014 tarihinden itibaren, bakiye 1.322,32 TL’si için talep artırım tarihi olan 11.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.