Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/9290 E. 2019/7763 K. 03.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/9290
KARAR NO : 2019/7763
KARAR TARİHİ : 03.04.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 14/04/2012 tarihinde, güvenlik görevlisi olarak asgari ücret karşılığı çalışmaya başladığını, dini bayramlar dışında resmi tatil günleri de dahil olmak üzere haftanın 6 günü 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, maaşların geç ödenmesi, fazla mesai ücretleri ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödenmemesi nedenleriyle 23/01/2014 tarihinde iş akdini haklı olarak feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının haklı hiçbir gerekçesi yokken işi bıraktığını ve şirketlerini de zarara uğrattığını, 2 yıllık çalışma süresi içerisinde ücretlerinin sadece Kasım ve Aralık 2013 aylarında geç ödendiğini, iş sözleşmesi gereği ödemelerin her ayın 15. gününde yapıldığını, davacının bu gecikmelerden dolayı işi bırakma hakkının da olmadığını, zira fesih için 6 günlük hak düşürücü süre geçtiği gibi 20 günlük gecikme şartının da gerçekleşmediğini, davacının haftanın 6 günü 09.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını ve fazla mesai yapmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışması bulunmadığını, davacının işi bırakmasından dolayı kendileri açısından da haklı fesih nedenlerinin oluştuğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını ancak karşılığı ücretini alamadığını iddia etmiş, davalı ise davacının ulusal bayram genel tatil ücreti olmadığını savunmuştur. Davacı iddiasını ispat bakımından bir tanık dinletmiş ise de dinlenen davacı tanığı işyeri çalışanı değildir. Dinlenen davalı tanıkları ise davacının ulusal bayram genel tatillerde çalışmadığını açıklamışlardır. Açıklanan delil durumuna göre davacının ispat edemediği ulusal bayram genel tatil alacağı talebinin reddi yerine hatalı gerekçe ile kabulü hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.