YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/9592
KARAR NO : 2019/19265
KARAR TARİHİ : 06.11.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı şirkette hizmet akdiyle uluslararası tır şoförü olarak 28/05/2008-23/09/2008 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz feshedildiğini, asgari ücretinin yanında fiks ücretin de ödendiğini, fiks ücretin yüklenen malın varış yerinde indirilişi dahil tüm insanlar için şoföre ödenen ücret olduğunu, bu ücrete gümrük kapılarındaki masraflar, konaklama, yemek, akaryakıt ve tüm masrafların dahil olduğunu, Mersin limanı-Irak Zaho kendi için ödenen fiks ücretin 1150 ABD doları, Ürdün-İstanbul Ambarlı arası 3.000 ABD doları olduğunu, bu şekilde 4 ay çalıştığını, 228,00 TL ihbar tazminatı, Haziran/2008 asgari ücret alacağı 435,00 TL, Eylül/2008 asgari ücret alacağı 457,00 TL, fiks ücretinden araçlardan bir veya ikisinde meydana gelen küçük çizik ve ezikler nedeniyle 1.700,00 ABD doları yasaya aykırı şekilde harcırahından kesilip ödenmediğini, 20 Mayıs 2008 tarihinde … plakalı araçla Ürdün sınırından 7 adet pikap yükleyerek İstanbul Ambarlı Limanında gümrüğe teslim ettiğini, bu sefere ait 3.000,00 ABD doları fiks ücretinin ödenmediğini, araçların evrakının hazır olmaması nedeniyle 8 Temmuz – 2 Eylül tarihleri arasında 56 gün bekletildiği ve taahhüt edilen günlük 28 ABD doları bekleme (yatış) parası toplamı 1.568 ABD dolar alacağının ödenmediğini, Mersin limanından TOKİ sahasına ekstra nakliyat için ödeneceği taahhüt edilen seferi 100 dolardan 3 sefer toplamı 300 ABD doları, işveren tarafından tüm işçilere ramazan bayramında dağıtılan, ancak davacıya verilmeyen 700 dolar bayram ikramiyesinin ödenmediğini, iddia edip, belirtilen alacaklarının temerrüt tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının, yalnızca 2008 yılı Haziran ve Eylül ayı asgari ücret alacağı olduğunu kabul ettiklerini, kendi isteğiyle işten çıktığını, 28/05/2008 günü işe başladığını, davacının Cilvegözü gümrük kapısında 25/05/2008 günü (yani işe başladığını iddia ettiği tarihten önce) 7 adet MITSUBISHI marka aracı yükleyerek sevk işlemini gerçekleştirildiğini iddia ettiğini, çelişkili beyanlarda bulunan davacının samimi olmadığını, 28/05/2008 de işe başladığını, Ürdün-İstanbul arası bir taşıma olmadığını, 28/05/2008 itibariyle, yurt içinde Cilvegözü-İstanbul arası bir sefere çıktığını, 7 adet aracın nakliyesi sırasında “şoförün boşaltma verine hatalı giriş yapması ve hatalı park etmesi” nedeniyle araçların bazılarının hasarlandığını, …/… plaka sayılı araç ile gerçekleştirilen taşıma sırasında oluşan 1700 USD bedelli maddi hasar nedeni ile fatura bedelini hiç tahsil edemediğini, büyük zarara uğradığını, CMR ile de hasar ve zararın tespit edilip şerh yazıldığını, davacının da imzasının olduğunu, 25552 nolu şirketin faturasından 1700 USD mahsup edileceği ihtarını içeren belgenin de şirkete gönderildiğini, oluşan zarara rağmen, davacının ısrarları, işe ve paraya ihtiyacı olduğunu beyan etmesi üzerine, kendi isteği ile işten çıkıncaya kadar şirkette çalışmasını sürdürmesine izin verildiğini, 23/09/2008 den 07/07/2011 gününe kadar dava açma haklarını kullanmamasını da anlamlı ve düşündürücü bulundukları, iddia ettiği tarihlerde davalı şirket adına yurt dışından yükleme yapmadığını, iddiasının doğru olduğu varsayılsa dahi, Ürdün-İstanbul Ambarlı arası yükleme ve nakliye ücretinin 3.000 USD olduğunun ölçüsünün belirsiz olduğunu, bu yüklemeyi 25/05/2008 de yaptığını beyan ettiğine göre davalı şirket adına böyle bir yükleme yapmadığını, doğru olduğu kabul edilse bile sefere çıkmadan önce şoföre ödenmesi gerektiği iddia edilen 3.000 USD ücretini ve masrafını alamayan şoförün, indirme, nakliye, yakıt, konaklama, yemek v.s masraflarını almadan sefere çıkamayacağını, Seferde bu masrafları karşılayamayacağını, böyle bir alacağı olmadığını, işten kendisi ayrıldığından ihbar tazminatına hakkı olmadığını, 8 Temmuz – 2 Eylül tarihleri arasında beklediği yerin açıklanmadığı, alacağı nasıl hesaplandığının belirsiz olduğunu, Ramazan Bayramı ikramiyesi şeklinde bir ikramiye olmadığını, 28/05/2008 ile 23/09/2008 tarihleri arasında zaten Ramazan Bayramı olmadığını savunup davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı davalı işveren nezdinde çalışırken kullandığı araca zarar verdiği gerekçesi ile ücretinden 1.700,00 ABD doları kesildiğini iddia ederek alacak talebinde bulunmuş davalı vekili davacının araca 1.700,00 dolarlık zarar verdiği şeklindeki savunması ile bu iddiayı tevilli olarak doğrulamıştır. Ayrıca davalı işveren tarafından ücretin kesintisiz (tam) ödendiği de yazılı deliller ile ortaya konamamıştır. Borçlar Kanunun 407. maddesindeki açık hükme göre işçinin muvafakati olmadan kesinti yapılması mümkün olmadığından davacının talep ettiği ücret kesintisi alacağının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.