YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/9634
KARAR NO : 2019/8206
KARAR TARİHİ : 09.04.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait petrol istasyonu niteliğindeki işyerinde işyeri sorumlusu olarak 11/2006-14/09/2012 tarihleri arasında çalıştığını, davacının son ücretinin net 1.100,00 TL. olduğunu, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, davacının 24 saat çalışıp, 24 saat dinlenme esasına göre çalıştığını, bu çalışma düzenin hafta sonları ve genel tatil günlerinde de aynı şekilde devam ettiğini, yıllık izinlerini kullanmadığını, davacıya fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, bunun yapılan teftiş sonucunda tanzim edilen rapor ile de sabit olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davalı işyerinin önünün kamulaştırılmış olması sebebiyle faaliyetin imkansız hale geldiğini, davacıya bu durumun bildirilerek şirket bünyesindeki başka işyerlerinde çalışmasının teklif edildiğini, davacının bunu kabul etmediğini, işyerinin kapatılmasının fesih için haklı gerekçe olduğunu, davacının imzaladığı ibraname ile alacaklarının ödendiğini, davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, feshin haklı olması sebebiyle davacının tazminat hakkının olmadığını, dava dilekçesinde ileri sürülen çalışma saatlerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının hafta tatili ve genel tatil çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti davalının zamanaşımı def’i dikkate alınarak davacı tanık beyanlarına göre 04/10/2008-14/09/2012 tarihleri arasında hesaplanmıştır. Mahkemece bu beyanlara itibarla ve % 30 taktiri indirim yapılarak sonuca gidilmiştir.
Beyanlarına itibar edilen davacı tanıklarının davalı işyerinde 2010 yılı öncesine ait çalışmaları bulunmadığından ve davalı tanıklarına göre fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olgusu kanıtlanamadığından, bu alacak taleplerine ilişkin hesaplamanın davacı tanıklarının çalıştığı süreyle sınırlı olarak yapılması gerekir. Davacı tanıklarının çalıştıkları hizmet süresi aşılarak yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalıdır.
3-Davacı vekili 19/02/2014 tarihli dilekçesinde müvekkilinin çalışma süresince iki kez yıllık izin kullandığını belirtmiş olup, bu beyanıyla bağlıdır. Hakimin davayı aydınlatma görevi gereği olarak davacı isticvap edilmeli ve kullanılan izin süreleri açıklattırılarak sonuca gidilmelidir. Mahkemece kullanılan izin süresinin belli olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.