Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/9742 E. 2019/8332 K. 10.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/9742
KARAR NO : 2019/8332
KARAR TARİHİ : 10.04.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 28/03/2013-30/05/2014 tarihleri arasında veteriner hekim olarak çalıştığını ve en son aylığının net 2.850,00 TL olduğunu, davacının iş akdinin ekonomik ve yapısal gereklilikler dolayısıyla şirket iş modelinin değiştirilmesi ve bazı kadrolarda kısmı ve çağrı üzerine çalışma modeline göre iş gücü teminine, beklenen karşılığın sağlanamaması üzerine son verildiğini, davacının işe iadesine karar verilmesi için dava açtığını ve davanın derdest olduğunu, davacının işyerinde haftanın 6 günü 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai, yıllık izin ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, davacının ücretinin 2.850,00 TL olmasına rağmen ücretlerinin eksik ödendiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; mahkemeye ibraz edilen davalı işyerine ait işe giriş ve çıkış kayıtlarının 01/08/2011 tarihinden itibaren kart sistemine geçildiği için bu tarihten itibaren başladığını, davacı ve çalışanların işe başlamasının kart basımından 15 dakika sonra olduğunu ve yine çıkış saatinin de kart basımından 15 dakika önce olduğunu, işyerinde 08:00-18:00 saatleri arasında çalışıldığını ve 1 saat yemek ve 30 dakika mola olduğunu, davacıya her ay fazla mesai ücreti tahakkuk ettirildiğini, ayrıca davacının hesabına 2014/02 ayında çalıştığı dönemlere ait fazla mesai ücretleri olarak 376 saat fazla mesai ücreti ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının ücreti taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Davacı, çalışma süresi boyunca net 2850 TL ücret ile çalışmak üzere anlaştığı halde kendisine net 2500 TL aylık ücret ödendiğini, her ay ödenmesi gereken 350 TL’nin ödenmediğini iddia ederek fark ücret alacağı lalebinde bulunmuştur.
Davacı tanığı ücret bakımından beyanda bulunmamış, davalı bordrolardaki ücret üzerinden anlaştıklarını, davacıya eksik ücret ödenmesinin söz konusu olmadığını savunmuştur.
Dosyada mevcut bordrolara göre davacıya aylık brüt 3700 TL ücret ödemesi yapıldığı görülmektedir. Davacı, bordroda gösterilenden daha fazla ücretle çalıştığını ispat edemediğinden fark ücret alacağı talebinin reddi yerine yazılı gerekçe İle kabulü hatalıdır.
3- Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu İddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği İspat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır, fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun diamda herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, İşçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.
İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.
Somut uyuşmazlıkta, davacıya her ay imzasız bordrolar ile değişen oranlarda fazla mesai tahakkuku yapılıp ödendiği görülmekle bordrolarda ödenen miktarın hesaplanan fazla mesai ücret alacağından mahsubunun gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.
4- Davacının, davalı işyerinde çalıştığı sürenin tamamında 3700 TL brüt ücret üzerinden çalıştığı kabul edilerek tüm hesaplamaların buna göre yeniden yapılması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.