YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/596
KARAR NO : 2019/15987
KARAR TARİHİ : 17.09.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava dilekçesinde talep edilen alacağa yasal faiz uygulanması istenmiş olup, mahkemece taleple bağlılık kuralına aykırı olacak şekilde en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi ve davacının emeklilik tarihi olan 01.07.2002 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, daha önceki bir tarih olan 20.03.2002 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ:
Temyiz edilen kararın hüküm fıkrasının ilk paragrafının tamamen çıkarılarak yerinde;
“Davanın kısmen kabulü ile, net 7.619,10 TL’ nin 01.07.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine”, paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. – 2018/ 8 K. sayılı İBK uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.