Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2019/2555 E. 2019/6867 K. 26.03.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/2555
KARAR NO : 2019/6867
KARAR TARİHİ : 26.03.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılardan Abayol Asfaltlama İnş. Mad. San. Ve Tic. Ltd. Şti. avukatınca istenilmiş, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04/12/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiş, duruşma günü davalı Abayol Asfaltlama İnş. Mad. San. Ve Tic. Ltd. Şti. adına avukat … ve davalı As İnşaat Turizm Hayvancılık San. Ve Tic. Ltd. Şti. adına avukat … ile, karşı taraf adına avukat … gelmiştir. Duruşmada hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten sonra, dosya incelenmiş ve Dairemizin 2016/15179 E. 2018/22253 K.gereğince eksikliklerin giderilmesi için dosya geri çevrilmiştir.
İşlem tamamlandıktan sonra Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendi, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin, davalı işyerinde 24.11.2010 tarihinde makina operatörü olarak çalışmaya başladığını, işten ayrıldığında SGK kayıtlarında birden fazla işverende çalışmasının göründüğünü fark ettiğini, ancak işe başladığı tarihten iş akdinin sona erdiği tarihe kadar aynı işyerinde aynı işi yaptığını, buna rağmen davalı işverenin müvekkilden habersiz olarak farklı işyerlerinde çalışması varmış gibi gösterdiğini, müvekkilinin üst işveren olan As inşaata bağlı Türkiye’nin çeşitli yerlerindeki HES inşaatı yapımında çalıştığını, As inşaat işletmesine ait işin bir bölümünde ve işin yapılmasına yardımcı olan onu tamamlayan bir hizmet sunmak amacıyla iş alan ve alt işveren olan Abayol aracılığı ile bu işyerinde çalışmaya başladığını, davalılar tarafından çalışanlara barınması için yer tahsis edildiğini, günde üç öğün yemek verildiğini , ayrıca çalışma sahasına işverenin sağladığı araçlarla gidildiğini, iş akdinin davalı işveren tarafından 30.01.2013 günü herhangi bir neden olmaksızın ve bildirimde bulunmaksızın feshedildiğini, müvekkilinin çalıştığı süre içinde işverenden aldığı son net ücretin asgari geçim indirimi hariç 2200 TL olduğunu ve haftada 7 gün, günde 12 saat çalıştığını ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, genel tatil ve hafta tatili ücretleri ile maaş ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalılar Cevaplarında Özetle:
Davalı Abayol Şirketi vekili; alt işveren konumundaki müvekkilinin, davacı işçi ile aralarındaki iş ilişkisini sona erdirdiğini, fesih sebebiyle kanundan doğan tüm tazminatlarının davacıya ödendiğini, davada müvekkilinin davacının kıdem ve ihbar tazminatlarını ödeyerek iş sözleşmesini feshettiği hususlarında taraflar arasında bir çekişme söz konusu olmadığını, uyuşmazlık konularının davacının sigorta primlerinin eksik yatırıldığı iddiası ile bu iddiası doğrultusunda fark alacaklarının ödenmesi talebi noktalarında toplandığını, eğer davacının mevcut SGK kayıtlarının gerçeği yansıtmadığını iddia ediyorsa, bu davanın reddi gerektiğini, zira hizmet tespit davası açılmaksızın söz konusu maddi gerçeği ortaya çıkarılmasının mümkün olmadığını, işçinin primlerini gerçek ücreti üzerinden ödendiğini, davalı müvekkilinin yapmış olduğu işin niteliği gereği proje temelli olduğunu, bu bağlamda müvekkilinin bir işyerinde sözleşme gereği taahüt ettiği iş sona erdiğinde işçilerin bir başka şantiyeye nakledildiklerini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı AS İnşaat Şirketi vekili; müvekkilinin üst işveren olmadığını, davacının dava dosyasına sunduğu evrakın dava ile ilgisi olmadığını, müvekkilinin iddia edilenin aksine elektrik üretim lisansı bulunmadığını, Türkiye’nin hiçbir noktasında HES inşaatı bulunmadığını, davacının davasının müvekkili bakımından husumetten reddini talep ettiklerini, esasa ilişkin olarak, davacının iddia ettiği ünvanı ve pozisyon ile ücretle çalışmadığının resmi sicil kayıtları ile sabit olduğunu, davacının resmi sicil kayıtlarının düzeltilmesi için dava açmadığının anlaşıldığını,bu durumda davacının resmi sicil kayıtları ile çelişen iddiasının varlığını tanık beyanlarıyla veya emsal ücret araştırması neticesinde gelecek yazı cevapları ile ispatlanmasının mümkün olmadığını, imzalı izin formlarının mevcut olduğunu, bu imzalı belgelere itibarla davacının çalıştığı dönemde kullandırılmayan yıllık izninin bulunmadığını, haftanın yedi günü günde 12 saat çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresinde davalı Abayol Şirketi vekilince temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Abayol Şirketinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- 6100 sayılı HMK’nın “Taleple Bağlılık İlkesi” başlıklı 26. maddesine göre Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır.
Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesi incelendiğinde; davacının, izin haklarının 20 günlük kısmını kullanmadığını ileri sürerek, yıllık izin ücreti alacağı talebinde bulunduğu saptanmıştır.
Mahkemece, yıllık ücretli izin alacağının davacının dava dilekçesindeki bu talebi dikkate alınmaksızın ve HMK’nın 26. maddesine aykırı olacak şekilde 20 gün yerine, 28 gün üzerinden hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı Abayol Asfaltlama İnş. Mad. San. Ve Tic. Ltd. Şti. yararına takdir edilen 1.630,00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.