YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4229
KARAR NO : 2019/11307
KARAR TARİHİ : 16.05.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının 26/11/2007-19/07/2013 tarihleri arasında davalı şirketin Körfez’deki işyerinde ÖTV’siz yakıt teslimat sorumlusu olarak çalıştığını, davacının fazla mesai yaptığını, hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı Yasanın 25/II maddesi kapsamında haklı olarak fesih edildiğini, davacının ücret, fazla mesai gibi diğer yasal haklarının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Yerel Mahkemenin ilk kararı, Dairemizin 15/11/2018 tarih ve 2015/23065 Esas, 2018/20716 Karar sayılı ilamıyla “1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosyadaki bilgi ve belgeler, davacının çalışma sistemine ilişkin örnek kabilinden sunulan belgeler ve tanık beyanlarından; davacının bilirkişinin de tespit ettiği şekilde aylık 49,3 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Ancak tanıklar, 2009 yılının Temmuz ayından öncesinde davalı işyerinde çalışmadıkları için çalışma düzenini bilmeyeceklerinden, davacının talep ettiği fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının 2009 yılının Temmuz ayından sonrası için hesaplama yapan 16/04/2014 tarihli ek 2. raporunun B seçeneğine göre, aynı oranda taktiri indirim yapılarak hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.
Yerel mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece hüküm altına alınan fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz yürütülmesi gerekirken yasal faiz yürütülmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına ilişkin bendindeki “yasal” sözcüğünün çıkartılarak yerine “bankalarca mevduata uygulanan en yüksek” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.