YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4489
KARAR NO : 2019/12670
KARAR TARİHİ : 30.05.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı tarafından işletilen otelde güvenlik görevlisi olarak 26.04.2003 ile 15.10.2011 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davacının 15.10.2011 tarihinde işten çıkartıldığını, kıdem tazminatı ödenen davacının diğer haklarının ödenmediğini, davacının düzenli olarak akşam 21.00 ile sabah 09.00 ve 09.00-21.00 saatleri arasında çalışmasına rağmen fazla çalışma haklarının ödenmediğini, davalı şirkette çalışanların ücret haklarına ilişkin olarak çift bordro yapılarak çalışanların ücretlerinin bir bölümünün bankaya yatırıldığını, bir bölümünün ise elden ödendiğini, davacının eline geçen son maaşının 920 TL olduğunu bunun ise 700 TL sinin bankaya yatırılarak kalan tutarın ise elden ödendiğini ileri sürerek, fazla mesai ücreti alacağını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının davalı şirkette 26.04.2003 ile 08.08.2012 tarihleri arasında mevsimlik işçi olarak güvenlik görevlisi sıfatıyla en son net 920 TL maaşla çalıştığını, dosyaya ibraz edilen 08.08.2012 tarihli ibraname uyarınca her türlü haklarından feragat eden davacının davasının reddinin gerektiğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla davacının 24.09.2007 tarihinden önceki fazla mesai alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının son net maaşının 920 TL olduğunu, işten ayrılan davacının imzaladığı ibranameye göre yapılan kıdem ve ihbar tazminatı ödemelerinin de yine 920 TL tutarındaki ücret esas alınarak ödendiğini, imzalı ve itiraza uğramamış ücret bordrolarına göre işyerinde üç vardiya halinde çalışıldığını, davacının imzalamış olduğu 08.08.2012 tarihli ibranamede fazla mesai alacağının ödenmediğine dair bir ihtirazi kayıt bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece bozma kararına uyularak toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sırasında alınan 25.04.2018 tarihli bilirkişi raporunda davacının kayda dayalı olan ve tanık beyanıyla belirlenen fazla mesai hesabı ıslah zamanaşımı da dikkate alınarak brüt 6.933,12 TL hesaplanmış, davacı vekilinin yapılan hesaplamaya 2000,00 TL’nin dahil edilmediği yolundaki itirazı üzerine mahkemece bilirkişinin hesapladığı rakama itibar edilmeyerek maddi hata düzeltildi denilerek 8.333,13 TL fazla mesai alacağına hükmedilmiştir.
Öncelikle maddi hatanın ne olduğu ve ne şekilde giderildiği mahkemenin karar gerekçesinde açıklanmamıştır.
Rapor incelendiğinde raporun 7. sayfasında zamanaşımına uğramayan kayda dayalı hesaplama tablosunda en üst bölümde dava dilekçesinde istenilen 2.000,00 TL eklenerek 5.325,94 TL belirlenmiştir. Zamanaşımının uygulandığı kısma ilişkin hesap tablosunda bu 2.000,00 TL yazılmış ancak 2.000,00 TL eklenmeden 7.621,92 TL toplam yapılmıştır. Bilirkişinin kayda dayalı hesaplama tablosunda 2.000,00 TL eklendiğine göre sonraki tabloda 2000 TL’nin eklenmemesi yerinde görülmektedir. Bu tabloya 2000 TL eklenmesi halinde mükerrer hesap olacaktır. Ancak hem bilirkişi raporu hem de mahkemenin gerekçesiz hesabı denetlenemediğinden denetlenebilir bir hesap raporu alınabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.