YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/5745
KARAR NO : 2020/148
KARAR TARİHİ : 13.01.2020

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ
İLK DERECE
MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 13. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılar avukatları istinaf başvurusunda bulunmuştur.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi davalılar avukatlarının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi’nin kararı süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi tarafından fesih öncesi davacının savunmasının alınmamasının feshin geçersizliği sonucunu doğurduğu kabul edilmiş ise de; Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 19.10.2018 tarih, 2017/ 9 Esas sayılı “ 4857 sayılı Yasanın 25/ 1-b maddesi gereğince almış olduğu sağlık raporları nedeniyle derhal fesihlerde işçiden savunma alınması gerekmediği” şeklindeki içtihadı karşısında savunma alınması gerekmediğinden gerekçenin bu kısmının yerinde olmadığının ancak , davacı işçinin İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinden aldığı 13.3.2015 ve 10.12.2015 tarihli sağlık raporlarında davacının “ ..uzun süre boynunun fleksiyonda kalmayacağı, ayakta kalmayacağı, ağır yük kaldırmayacağı ve sağ kolunu zorlayan tekrarlayıcı hareketler yapmadığı bir bölümde çalıştırılmasının uygun olduğu..” şeklindeki rapor içeriğinin davacı işçinin çalıştırıldığı pozisyonun değiştirilmesine ilişkin olup İş Kanunu’nun 25/1-b maddesine ilişkin olmadığının, bir başka anlatımla İş Kanunun 25/1-b maddesindeki feshin koşulları gerçekleşmediğinden feshin geçerli nedene dayanmadığının anlaşılmasına göre davalıların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kararın 6100 sayılı HMK’nın 370. vd. maddeleri uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 13/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.