YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/5834
KARAR NO : 2020/10153
KARAR TARİHİ : 01.10.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin … Devlet Hastanesi bünyesindeki poliklinik bölümünde alt işverenler nezdinde otomasyon görevlisi olarak 10.04.2013-01.11.2014 tarihleri arası kesintisiz çalıştığını, 2014 yılı Ekim ayı sonu itibariyle de işine son verildiğini, müvekkilinin 2014 yılı Kasım ayına ait nöbet listesinde adını göremediğini, şirket yetkilisine durumu sorduğunda işine son verildiğinin söylendiğini, işine son verildikten sonraki ilk iş günü olan 03.11.2014 tarihinde İş Kurumu İl Müdürlüğüne şikayet dilekçesi verdiğini, sonrasında 15.01.2015 tarihli cevabi yazı ile ihbar ve kıdem tazminatını hak ettiğinin bildirildiğini, bu cevabi yazıyla şirkete başvurduğunu, ancak sonuç alamadığını, en son maaşının 1.000,00 TL olduğunu iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının faizleri ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacı ile aralarında iş sözleşmesinin bulunmadığını, otomasyon hizmet alımı işinde çalışan işçilerin hizmet akitlerini ihaleyi kazanan yüklenici firma ile yaptığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığın yargılama giderleri içersine harçların dahil edilmesi suretiyle harçtan sorumlu tutulması hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden tamamen çıkartılarak, yerine;
“2-Davacı tarafından yatırılan 27,70 TL başvuru harcı, 43,45 TL peşin harç ve 27,70 TL ıslah harcı olmak üzere toplamı 100,83 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, tebligat masrafı, müzekkere masrafı, talimat masrafı, bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 452,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.