YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/5934
KARAR NO : 2020/15657
KARAR TARİHİ : 11.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.
Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
İlk hüküm süresi içinde davacı ve davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacının temyiz istemi, temyiz dilekçesi süresinde olmadığından reddedilmiş, davalı temyiz istemi yönünden ise kısmen kabul kararı Kapatılan 22.Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.Bozma sonrası verilen hüküm davacı vekilince yeniden temyiz edilmiştir. Önceki temyiz istemi incelendiğinde kararın 18.05.2016 tarihinde tefhim edildiği, davacı vekilince 24.05.2016 tarihinde süre tutum dilekçesi sunulduğu ve harcının ikmal edildiği, gerekçeli kararın ise 28.06.2016 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekili uyap sistemi üzerinden 02.07.2016 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi sunduğu, bu itibarla temyiz isteminin süresinde olduğu ve kararın maddi hataya dayandığı anlaşılmıştır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ile 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere, Yargıtayca maddi hata sonucu verilen karar, Mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usuli kazanılmış hak oluşturmadığı anlaşılmakla Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının davalı şirkette Ziraat Mühendisi olarak çalıştığını, son olarak davalı şirketin üretim ve pazarlama kontrolörlüğü görevine getirildiğini, davacının iş akdinin güveni kötüye kullanma sebebi ile işveren tarafından feshedildiğini, feshin haklı nedene dayanmadığını, geçersiz olduğunu, işveren tarafından yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, davacının haftalık 3 buçuk saat fazla mesai yaptığını beyanla kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda toplanılan deliller, tanık beyanları ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanamadığı konusunda uyuşmazlık vardır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut uyuşmazlıkta, mahkemece tanık anlatımlarına göre davacının haftanın 5 günü 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek fazla mesai alacağı reddedilmiştir.
Davalı tanığı …’in beyanından davacının, davalı işyerinde hafta içi 5 gün 08:00-18:00 saatleri, cumartesi günü ise 08:00-14:00 saatleri arasında çalıştığı sabittir. Hafta içi bir saat, cumartesi için ise yarım saat ara dinlenmesi düşüldüğünde davacının haftalık 50,5 saat çalıştığı, haftalık 5,5 saat fazla mesai yaptığı açıktır. Buna göre davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulü gerekirken reddi hatalı olmuştur.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.