Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2020/7389 E. 2020/15895 K. 12.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/7389
KARAR NO : 2020/15895
KARAR TARİHİ : 12.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı ile davalı arasındaki dava hakkında İstanbul Anadolu 22. İş Mahkemesinden verilen 29/01/2020 tarihli ve 2018/22 Esas, 2020/101 Karar sayılı hükmün, taraflar temyizi üzerine Dairemizce 14/09/2020 tarihli ve 2020/1884 Esas 2020/7561 Karar sayılı ilam ile ONANMASINA karar verilmiş, davacı vekili kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması isteğinde bulunmuştur.
Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçeler ve ekleri incelendi.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar, ve 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara Mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.
Dosya kapsamına göre, davacı vekilince 24/06/2020 tarihinde sunulan temyiz dilekçesinin süresinde olmadığı anlaşılmakla Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının maddi hataya dayanması sebebiyle ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

I-Davacı temyizi yönünden;
İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7/3. maddesine göre, tebliğ tarihinden başlayarak iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir.
Bu süre içerisinde temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 365. maddesi uyarınca, kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine veya Yargıtay’ın bozması üzerine hüküm veren İlk Derece Mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine veya İlk Derece Mahkemesine verilmesi gereklidir.
İlk Derece Mahkemesi kararının 09/05/2020 tarihinde, kararın davalı tarafça temyizi üzerine davalıya ait temyiz dilekçesinin ise 08/06/2020 tarihinde usulüne uygun olarak davacı vekiline tebliğ edildiği ancak davacının temyiz talebinin 24/06/2020 tarihinde iki haftalık temyiz ve katılma yolu ile temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından, 7036 sayılı Kanun’un 7/3. maddesi ve 6100 sayılı Kanunu’nun 366. maddesi uyarınca kıyas yoluyla uygulanacak 352. maddesi gereğince davacının temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,
II-Davalı temyizi yönünden;
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12/11/2020 günü oybirliği ile karar verildi.