Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2018/6862 E. , 2021/5649 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2018/6862
Karar No : 2021/5649
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … adına … Sendikası
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı
VEKİLİ : …
İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Dışişleri Bakanlığı’nın yurt dışı teşkilatı olan Minsk Büyükelçiliği’nde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4/B maddesi kapsamında Türk uyruklu sözleşmeli personel statüsünde “şoför” pozisyonunda görev yapan davacı tarafından, sözleşmeli personel ücret tavanının davalı idarenin 21/06/2012 tarihli Genelgesinde belirlenen skala tavanına yükseltilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin Minsk Büyükelçiliği’nin … tarih ve … sayılı işleminin iptali ile işlem nedeniyle mahrum kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
İdare Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; davacının, 2006 – 2009 tarihleri arasında Dışişleri Bakanlığı’nda “mütercim” olarak görev yaptıktan sonra, 03/02/2009 – 19/08/2010 tarihleri arasında Dışişleri Bakanlığı’nın yurtdışı teşkilatında yer alan Minsk Büyükelçiliği’nde “garson” pozisyonunda, 28/01/2011 – 31/07/2012 tarihleri arasında Vaşington Büyükelçiliği’nde “sekreter” pozisyonunda görev yaptığı, kendi isteği üzerine Minsk Büyükelçiliği’nde (06/08/2012 tarihinden itibaren) “şoför” pozisyonuna geçiş yaptığı, anılan kurumda şoför olarak görev yapmakta iken 20/08/2014 tarihli dilekçesi ile geçmiş hizmet sürelerinin de dikkate alınarak sözleşme ücretinin davalı idarenin 21/06/2012 tarihli Genelgesinde belirlenen skala tavanından belirlenmesi istemiyle yaptığı başvuru üzerine bakılan davanın açıldığı; 06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe giren Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esasların 3. maddesinde, 31/12/2010 tarih ve 2010/1169 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yapılan değişik uyarınca, 657 sayılı Kanun’un 4/B maddesi kapsamında görev yapan sözleşmeli personelin sözleşme ücreti belirlenirken, kurumda aynı pozisyon unvanında geçen hizmet süresinin dikkate alınacağı, bu itibarla, sözleşme ücretinin belirlenmesinde sadece şoför pozisyonunda çalıştığı sürelerin dikkate alınacağından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan, dava konusu işlem hukuka uygun bulunduğundan davacıya tazminat ödenilmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Geçmiş hizmet sürelerinin ücret tavanının belirlenmesinde dikkate alınması gerektiği, aksi takdirde aynı elçilik binasında eşit şartlarda çalışan iki personel arasında ücret farklılığı oluşacağı, bu durumun Anayasa’da yer alan eşitlik ilkesine ve hakkaniyete aykırı olduğu, eşit işi yapanların eşit şekilde ücretlendirilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : 31/12/2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 2010/1169 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile 06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslarda yapılan değişiklikle getirilen ”sözleşmeli personelin ücreti, pozisyon unvanı, bu unvana ilişkin eğitim düzeyi, kurumda aynı pozisyon unvanında geçen hizmet süresi dikkate alınarak tespit edilir.” hükmü uyarınca geçmiş hizmet sürelerinin dikkate alınmasına olanak bulunmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı temyize konu kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.