YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6819
KARAR NO : 2021/11679
KARAR TARİHİ : 08.07.2021

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Adam öldürme ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet suçlarından Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2000 tarihli ve 2000/45 müteferrik sayılı kararıyla 24 yıl ağır hapis ve 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükümlü …’nin bu cezasının infazı sırasında, 4616 sayılı 23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıvermeye, Dava Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun uyarınca 23/01/2002 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere şartla tahliye edilmesine dair Niğde Ağır Ceza Mahkemesinin 25/06/2002 tarihli ve 2002/402 müteferrik sayılı kararını müteakip, hükümlünün 01/05/2008 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine şartla tahliyesinin geri alınmasına, ikinci suçun işlendiği 01/05/2008 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 09/03/2022 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına dair Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/04/2013 tarihli ve 2013/477 değişik iş sayılı kararını takiben, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına dair Kanun’un 48. maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107. maddesinde yapılan değişiklik kapsamında hükümlünün şartla tahliyesinin geri alınmasına dair kararının yeniden değerlendirilmesine ilişkin talebinin, değişiklik sonrası yeni düzenlemenin hükümlü lehine hüküm içermediğinden bahisle reddine dair Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2020 tarihli ve 1993/203 esas, 1994/31 karar sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, hükümlünün şartla tahliye edilmesini takiben, deneme süresi içerisinde 01/05/2008 tarihinde işlemiş olduğu kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilmesi sebebiyle şartla tahliyenin geri alınmasına dair karar verilmesi üzerine, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığınca, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 48. maddesiyle değişik 107/13 maddesinde yer alan “Koşullu salıverilme kararının geri alınması hâlinde hükümlünün; a) Sonraki suçu işlediği tarihten itibaren başlamak ve hak ederek tahliye tarihini geçmemek koşuluyla sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı sürenin, b) (Değişik: 25/5/2005-5351/8 md.) Yükümlülüklerine aykırı davranması hâlinde, bu yükümlülüklere uymama tarihi ile hak ederek salıverilme tarihi arasındaki süreyi geçmemek koşuluyla ihlalin niteliğine göre takdir edilecek bir sürenin, Ceza İnfaz Kurumunda aynen çektirilmesine karar verilir.” şeklindeki yeni düzenleme uyarınca hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesine yönelik talebinin, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2020 tarihli ek kararı ile hükümlü hakkında şartla tahliyesi geri alınan hapis cezalarının suç tarihlerinin 01/06/2005 tarihi öncesine ait olduğu, şartla tahliyenin geri alınması kararında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 17. maddesi gereğince karar verilmesi gerekirken sehven 5275 sayılı Kanun’un 107/12-13. maddeleri gereğince karar verilmiş olsa da infaza ilişkin olarak 647 sayılı Kanun’un uygulandığı hallerde koşullu salıvermenin geri alınmasında 5275 sayılı Kanun uygulanmasının karma uygulama niteliğinde olacağı ve koşullu salıverilmenin geri alınmasında 765 sayılı Kanun’un 17. maddesinin uygulanması gerektiğinden bahisle talebin reddine karar verildiği,
Kanun koyucu tarafından koşullu salıverilmenin geri alınmasına ilişkin şartları düzenleyen 765 sayılı Kanun’un 17. maddesinde bir değişiklik yapılmasının artık mümkün olmadığı, zira anılan Kanun ve maddesinin “1 Haziran 2005 tarihinde yürürlükten kalktığı”, artık 765 sayılı Kanun’un 17. maddesinin karşılığı olan 5275 sayılı Kanun’un 107/12 ve 107/13. maddeleri kapsamında bir değişiklik yapılabileceği, her iki maddede yer alan koşullu salıverilmeye ilişkin düzenlemenin aynı mahiyette olduğu, bu halde kanun yarına bozma talebine konu karma uygulama yapıldığına dair gerekçenin yerinde olmadığı gözetilerek yapılan incelemede;
Hükümlünün infazı devam ederken, 4616 sayılı Kanun’un 2. ve 4758 sayılı Kanun gereğince 25/06/2002 tarihinde şartla tahliye edildiği, ancak bihakkın tahliye tarihi dolmadan işlediği kasıtlı suçlar nedeniyle adli sicil kaydından anlaşılacağı üzere 5 yıl 6 ay ve 10 ay hapis cezalarına mahkum olduğu, ikinci suçun işlendiği 01/05/2008 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 09/03/2022 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına karar verildiği, aynen infaza ilişkin 765 sayılı Kanun’un 17. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 107/12 ve 107/13. maddesinin aynı şekilde düzenlendiği, infaz devam ederken 15/04/2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarakyürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun uyarıncan anılan 107/13. maddede değişiklik yapılmış olması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 7/2. maddesinde yer alan ““Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” şeklindeki düzenleme uyarınca hükümlü hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiği cihetle, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 48. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 107. maddenin 13. fıkrasının (a) bendinde yer alan “kalan cezasının aynen” ibaresi “başlamak ve hak ederek tahliye tarihini geçmemek koşuluyla sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı sürenin” ibaresi şeklinde değiştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 7/2 ve 5275 sayılı Kanun’un 98/1. maddeleri dikkate alınarak yeni düzenleme gereğince hükümlü lehine değerlendirilme yapılarak, hükümlünün 01/05/2008 tarihinde işlediği nitelikli yaralama suçundan Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/06/2009 tarihli ve 2009/90 esas, 2009/565 karar sayılı kararı ile 5 yıl 6 ay hapis ve … 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2011 tarihli ve 2011/141 esas, 2011/353 karar sayılı kararıyla 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle bu sürenin 2 katı olan 10 yıl 32 aylık süreye tekabül eden 4.610 günlük sürenin aynen infazına karar verilmesi gerektiği, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/04/2013 tarihli ek kararına konu 01/05/2008 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 09/03/2022 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına dair kararda ise koşullu salıverilmenin geri alınacağı infaza konu sürenin ise 5.053 gün olduğu ve hükümlünün kapalı ceza infaz kurumda geçireceği toplam sürenin 443 gün aleyhine olduğu anlaşıldığından, bu yeni durum karşısında anılan düzenlemenin hükümlü lehine değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09/12/2020 gün ve 94660652-105-45-15874-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnemesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yarına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2020 tarihli ve 1993/203 esas, 1994/31 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/07/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.