Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/11809 E. 2023/8313 K. 21.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11809
KARAR NO : 2023/8313
KARAR TARİHİ : 21.12.2023

D U R U Ş M A T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı ve mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili ve sanık müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması, temyiz başvurusunun reddi

Katılanlar vekilinin sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini suç vasfına yönelik olarak aleyhe temyiz ettiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2018/70 Esas, 2018/426 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a. Katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba,
Karar verilmiştir.

2. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.04.2021 tarihli ve 2019/793 Esas 2021/1050 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a. Katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,
b. Katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin aleyhe istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın her iki katılana yönelik eyleminin tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kastının bulunmadığına, adlî muayene raporlarına, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrike ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ile katılan … arasında yaklaşık üç yıl önce yaşanan bir kavga olayıyla ilgili husumet bulunduğu, olay günü karşılaştıklarında aralarında çıkan tartışmada sanığın bıçakla katılan …’i yaraladığı akabinde araya giren katılan …’ı da bıçakla yaraladığı kabul edilmiştir.

2. Sanığın savunmaları, katılanların ve tanıkların anlatımları tespit edilerek dosya kapsamına alınmıştır. Katılan … hakkında Bilecik Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 04.05.2018 tarihli adlî muayene raporu, katılan … hakkında Bozüyük Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 08.11.2017 tarihli adlî muayene raporu dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından kasten yaralama suçunun kanunî tanımındaki unsurları bilerek ve isteyerek hareket ederek doğrudan kastla işlediği gerçekleştirildiğinin katılanın beyanları ile uyumlu adlî muayene raporuyla saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, olayın ani geliştiği ve katılanların yaralanamalarının yeri ve niteliği birlikte değerlendirildiğinde eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükme esas alınan adlî tıp raporlarının yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılan …’den sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alınarak sanık hakkında belirlenen haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu, olayda meşru savunma ve meşru savunmanın sınırın aşılmasının şartlarının gerçekleşmediği, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.04.2021 tarihli ve 2019/793 Esas, 2021/1050 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.