YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13212
KARAR NO : 2023/2069
KARAR TARİHİ : 13.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin sanık hakkında kasten yaralama suçundan verdiği mahkumiyet kararının kaldırılarak … Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.03.2018 tarihli ve 2018/609 Esas, 2018/638 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 53 üncü
maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 307 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.03.2018 tarihli ve 2018/609 Esas, 2018/638 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli ve 2021/2405 Esas, 2021/7610 Karar sayılı kararı ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması ve temel ceza tayininde etkili şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
3. … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli ve 2021/624 Esas, 2021/1275 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi;
1. Eylemin kasten gerçekleştirilmediğine,
2. Meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
3. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık mağdurun çalıştığı dükkanın arkasına tuvaletini yaparken, mağdurun sanığı uyarması üzerine, sanığın kuru sıkı tabancanın kabzası ile kafasına vurarak mağduru hayati tehlike geçirecek ve ağır (4) derece kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaraladığı kabul edilmiştir.
2. Sanık savunması, mağdur ifadesi ve tanık beyanı dava dosyasında bulunmaktadır.
3. 22.11.2017 tarihli adli doktor raporu, sanığa ait adli sicil ve nüfus kayıtları dosyada mevcuttur.
4. İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Yargıtay bozma kararı öncesinde ilk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak uygulanacak kanun maddelerinin ilk derece mahkemesi tarafından yanlış tespiti nedeniyle duruşma açılarak yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin, tanık beyanı ve mağdurun istikrarlı anlatımları ve adli doktor raporu ile saptandığı, sanığın mağdurun kafasına kurusıkı tabancanın kabzası ile vurarak kasten yaraladığı olayda, sanığın eyleminin kasten yaralama olarak kabulünde bir isabetsizlik görülmediği, sanığın eyleminin sonucunu bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği, taksir şartlarının mevcut olmadığı, sanığın kendini uyaran mağdurun kafasına kurusıkı tabanca ile vurarak eylemi gerçekleştirmesi dikkate alındığında meşru savunma koşullarının mevcut olmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurun adli raporuna yansıyan yaralanması dikkate alındığında belirlenen temel cezanın yerinde olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan bir eylem bulunmadığı gibi sanığın, mağdurun çalıştığı dükkanın arkasına tuvaletini yapması nedeniyle kendisini uyaran mağduru kasten yaraladığı olayda sanık lehine haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli ve 2021/624 Esas, 2021/1275 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca … 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.04.2023 tarihinde karar verildi.