YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/603
KARAR NO : 2022/3044
KARAR TARİHİ : 20.04.2022

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ :Kasten yaralama
HÜKÜM :1)Kayseri 14.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2019 tarih ve 2019/227 Esas – 2019/848 Karar sayılı kararı ile;
Sanığın mağdura yönelik kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/2, 86/3-a, 62, 53, 58. maddeleri gereğince “5 ay” hapis cezasına mahkumiyet,
2)Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 12.12.2019 gün 2019/203 Esas, 2019/186 Karar sayılı kararı ile; basit kasten yaralama suçu yönünden sanığın “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararı.
3)Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 29.09.2021 gün 2019/203 Esas, 2019/186 Karar sayılı ek kararı ile “temyiz talebinin reddine” dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 12.12.2019 gün ve 2019/203 Esas, 2019/186 Karar sayılı kararı ile 29.09.2021 tarihli ek kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK’nin 296/2 ve 291. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın basit kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf isteminde bulunduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince de basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, sanığın bu kararın temyizi üzerine ek kararla temyiz isteminin reddine karar verildiği ve sanığın ek kararı da mahkumiyet hükümleri yönünden temyiz ettiği anlaşıldığından, hakaret suçundan kurulan düşme hükmü temyiz kapsamı dışında bırakılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince sanığın tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı da istinaf başvurusunda bulunmasına rağmen, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 12.12.2019 tarih, 2019/203 Esas ve 2019/186 sayılı Kararı ile yalnızca kasten yaralama suçu yönünden istinaf incelemesi yapılmış ve buna bağlı olarak ek kararla temyiz isteminin reddi kararı da sadece kasten yaralama suçu yönünden verilmiş ise de, zamanaşımı süresi içerisinde tehdit suçundan istinaf incelemesi yapılabileceğinden, kasten yaralama suçu ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde,
Sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararın türü gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 29.09.2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 298/1 maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “Kayseri 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.