YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/638
KARAR NO : 2020/7649
KARAR TARİHİ : 17.11.2020
Mahkeme : ANTALYA 4. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama
Hüküm : Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
1-Sanık … hakkınde kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık ve müdafiinin 04/07/2014 havale tarihli dilekçesinde temyizden feregat ettiğini bildirdiği, daha sonra 09/07/2014 tarihli dilekçesinde ise temyize devam etmek istediklerini bildirmiş ise de; temyiz süresi geçtikten sonra vazgeçmeden dönülmesinin mümkün bulunmaması karşısında sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanıklar …, …, …, … ve … hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
TCK 53. Maddesinin uygulanmasıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014’140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık … müdafii, sanık …, sanık … müdafii, sanıklar … ve … müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,
3-Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Hükümden sonra UYAP aracılığı ile MERNİS’ten çıkartılan dosyaya konulan nüfus kaydında sanığın 03.07.2018 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, sanığın ölüp ölmediğinin mahkemece araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, CMUK’nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.