YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/13955
KARAR NO : 2013/19986
KARAR TARİHİ : 08.11.2013
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.03.2011 gün ve 2010/195-2011/97 sayılı kararı onayan Daire’nin 03.04.2013 gün ve 2011/7868-2013/6682 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “ERDEMİR” ibareli markalarının bulunduğunu, davalının “SERDEMİR SINAİ VE TIBBİ GAZLAR+şekil” ibaresinin marka olarak tescili başvurusuna müvekkili tarafından yapılan itirazın diğer davalı TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa davalının markasının müvekkilinin markalarına iltibas oluşturduğunu, öte yandan başvurunun tescili halinde müvekkilinin “ERDEMİR” ibareli tanınmış markasının itibarının zedeleneceği gibi,davalının da tanınmış markadan haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek, TPE YİDK’nın 2010-M-1747 sayılı kararın iptaline, davalının markasının tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğünün tespiti ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, markaların iltibasa neden olacak derecede benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili; dava konusu markanın müvekkilinin ad ve soyadının kullanılması suretiyle meydana getirildiğini, markanın kullanıldığı emtiaların tüketici kitlesi itibariyle karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunmuştur.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 03.04.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.