YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/1045
KARAR NO : 2023/11602
KARAR TARİHİ : 25.12.2023
TUTUKLU
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2021/63 Esas, 2021/204 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/1562 Esas, 2021/2019 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.16.09.2021 tarihli ek kararıyla da sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar vermiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
4. Ek karar yönünden de temyiz talebinin süresinde olduğuna,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın üzerinden tek parça olarak ele geçirilen net 39,3 gram gelen kokain maddesinin tek kişinin kişisel kullanımı sınırları içinde kabul edilmeyecek miktar ve türde olduğu, atılı suçtan sabıkalı geçmişi bulunan
sanığın sokağa çıkma yasağı bulunduğu koşullar içinde şehir dışından gelerek bu miktarda uyuşturucu madde satın almasının kullanıcı davranışı ile bağdaşır bir durum olmadığı, her ne kadar kendisine ait olduğunu kabul ettiği uyuşturucu maddeleri kullanmak için aldığını beyan etmiş ise de, ele geçirilen net 39,3 gram gelen kokain cinsi uyuşturucu maddenin miktarı ve Eskişehir 2 Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/231 Esas, 2010/195 Karar sayılı dosyasında benzer suçtan kesinleşmiş hapis cezası dikkate alındığında sanığın uyuşturucu maddeleri satmak için bulundurduğu kabul edildiğinden, suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmemiş, sanığın kullanım amacı dışında kullanım sınırları üzerinde türde ve miktardaki net 39,3 gram kokain maddesini satmak amacıyla bulundurmak suretiyle atılı uyuşturucu ticareti yapmak suçunu işlediği sabit görüldüğü gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Sanık müdafiinin temyizi üzerine verilen ek karar ile de sanık müdafiinin temyizinin yasal süresi içinde yapılmadığı gerekçesi ile temyiz talebi reddedilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2019/16-292 Esas ve 2021/275 Karar sayılı ilamın doğrultusunda, tutuklu işler bakımından adli tatil içerisinde temyiz sürelerinin işlemeyeceği, dolayısıyla, sanık müdafiinin yokluğunda verilen hükmün 17.07.2021 tarihinde tebliğ edildiği, 15 günlük temyiz süresinin son gününün adli tatile rastladığı ve sanık müdafiinin 03.09.2021 tarihli temyiz isteminin bu sebeple süresinde olduğu kabul edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya içinde mevcut delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/1562 Esas, 2021/2019 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen
temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.12.2023 tarihinde karar verildi.
…