YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6743
KARAR NO : 2023/6896
KARAR TARİHİ : 09.10.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/573 E., 2015/587 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2014/573 Esas, 2015/587 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 ncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.12.2020 tarihli, 2016/41375 sayılı ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık, yeterli olmayan gerekçe ve eksik araştırma yapıldığı gerekçeleri ile hükmü temyiz etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın katılan …’i arayarak görüşmek istediği, bir arkadaşının 120 adet koyunu olduğunu, bunu kendisine alabileceklerini söylediği, katılan …’i …’in durumdan haberdar edip sanık ile görüşmesini sağladığı, yapılan pazarlık sonrası sanığa 50.000, 00 TL’lik senet verdikleri, 40.000,00 TL’ sini de koyun alırken vermek üzere anlaştıkları, koyunları teslim almak üzere buluştuklarında 40.000,00 TL parayı verdiklerini, koyunları getirmek üzere sözleştiklerini, sonrasında da beklemelerine rağmen kimsenin gelmediği olayda, sanık …’in adli emanetin 2014/237 sırasına kayıtlı iki adet … muhtarı bilgi sahibi Norittin’in adına onaylanmış hayvan nakil belgesini katılanlara teslim etmek sureti ile kullanmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.
2. Sanık iddiaları kabul etmediğini, para veya senet almadığını, … ve … ile hayvan satışı için hiç buluşmadığını beyan ederek üzerine atılı suçlamaları reddetmiştir.
3. 06.02.2014 tarihli uzmanlık raporunda çıkış işletme sahibi “…ı”, varış işletme sahibi “…”, nakil sorumlusu “Musa Solmaz” olan ve … Muhtarı adına atfen onaylanmış 27.03.2013 tarihli toplam iki adet Koyun ve Keçi Türü Hayvanlara Ait Nakil Belgesi aslının yapılan incelemesinde; sanığın yazıları ve ile kaligrafik bir uygunluk tespit edilemediği, imzaların Muhtar Norittin’in eli ürünü olmadığı tespit edilmiştir.
4. Suça konu belgelerin 27.10.2015 tarihli duruşmada hakim tarafından incelemesi yapılmış, muhtar tarafından onaylandığı ve aldatma kabiliyeti taşıdığı belirlenmiştir.
5. Mahkeme sanık ikrarı, bilirkişi raporu, gözlem ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine karar vererek mahkûmiyet hükmü kurmuştur.
IV. GEREKÇE
1.Her ne kadar sanık suça konu belgeleri katılanlara vermediğini beyan etmiş ise de; tanık anlatımları, katılanların istikrarlı ve samimi beyanları ile HTS kayıtları uyarınca 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri yasal ve yeterli gerekçe ile değerlendiren Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
2. Her ne kadar iddianame ve gerekçeli kararda suç tarihi 27.03.2014 olarak belirlenmiş ise de; suç tarihinin 27.03.2013 olduğu tespiti ile mahallinde düzeltilmesi ve sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “… ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “… denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen …” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
3.Suça konu belge asıllarının 27.03.2022 tarihinde çıkan yangın sonrasında bulunamadığı hususu … Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.09.2023 tarihli yazısından anlaşılmış ise de; belgeler üzerinde yapılan inceleme sonucu alınan kriminal rapor ve mahkeme gözleminde, belgelerin muhtar tarafından onaylandığı ve aldatma kabiliyetini taşıdığı tespit edilmiş olmakla, hukuki sonuç doğurmaya elverişli olduklarının kabulü ile;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2014/573 Esas, 2015/587 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.10.2023 tarihinde karar verildi.