YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8807
KARAR NO : 2022/14200
KARAR TARİHİ : 12.09.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24/06/2011 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 03/10/2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan ”Her ne kadar mahkememizin 2010/245 Esas ve 2011/151 Karar sayılı kararı Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 01.06.2012 tarihli kararı ile bozulmuş ise de mahkememizce verilen ve dairece bozularak gönderilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla mahkememizin 2010/245 Esas ve 2011/151 Karar sayılı kararında direnilmesine” paragrafının dosya kapsamıyla ilgisinin bulunmaması ve sehven yazılması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının 1. bendinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.