Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2023/4797 E. 2023/9949 K. 12.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4797
KARAR NO : 2023/9949
KARAR TARİHİ : 12.12.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: …Asliye Ceza Mahkemesi
KARAR TARİHİ: 30.05.2023
SAYISI: 2022/471 Esas, 2023/496 Karar
SUÇ: Anlaşmalı olmayan matbaada müstahsil makbuzu bastırıp kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine, Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30.05.2023 tarihli ve 2022/471 Esas, 2023/496 Karar sayılı Kararı ile sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, atılı suçtan dava açılabilmesi için gerekli olan vergi suçu raporu ve rapor değerlendirme komisyon mütalaasının bulunmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Suç tarihinin, düzenlenen son müstahsil makbuz tarihi olan “03.10.2011” olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (c) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2023 tarihli ve 2022/471 Esas, 2023/496 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.