YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/13274
KARAR NO : 2014/19399
KARAR TARİHİ : 10.12.2014
MAHKEMESİ : ANKARA 12. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 08/05/2014
NUMARASI : 2013/448-2014/290
Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/05/2014 tarih ve 2013/448-2014/290 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin olay tarihinde davalı M.. P..’ın sevk ve idaresindeki, diğer davalıya ait ticari minibüse bindiğini, inmek istediği sırada aracın tam olarak durmaması nedeniyle düştüğünü ve kafasını çarparak yaralandığını, kazadan sonra hastaneye kaldırılan müvekkilinin birkaç gün yoğun bakımda olmak üzere 15 gün hastanede yattığını, özellikle işitme olmak üzere, konuşma ve tat alma duyularında araz kaldığını, olay nedeniyle elem ve sıkıntı çektiğini ileri sürerek, 25.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, meydana gelen olayda herhangi bir kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını, talep edilen tazminat miktarının da fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalı M.. P.. hakkında ceza mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kesinleştiği, TBK’nın 58. maddesi gereğince, ceza mahkemesince verilen mahkumiyet kararındaki fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağını saptayan maddi vakıa konusundaki kabulünün hukuk mahkemesini bağlayacağı, davalının taksirle davacıyı yaraladığı sabit görüldüğünden eylemin oluş biçimi ve ağırlığı, tarafların sıfatı, ekonomik ve sosyal durumları da göz önünde bulundurularak, davanın kısmen kabulü ile 3.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 28.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ile davalılar temyiz etmiştir.
1-Dava, 6102 sayılı TTK’nın 850 vd. maddelerinde düzenlenen taşıma sözleşmesinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkin olup, anılan Yasa’nın 4. maddesine göre tarafların tacir olup olmadığına bakılmaksızın bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari davalardandır. Aynı Yasa’nın 5. maddesine göre de, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir. Davacı ile davalılar arasındaki uyuşmazlık da mutlak ticari işlerden olan taşıma sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Bu itibarla, mahkemece görev hususunun re’sen ve davanın her aşamasında incelenmesi gereken hususlardan olduğu dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilmiş olması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekili ile davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacı ve davalılara iadesine, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.