YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/15632
KARAR NO : 2015/4245
KARAR TARİHİ : 26.03.2015
ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/06/2012 gün ve 2011/7-2012/132 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 27/05/2014 gün ve 201/1078-2014/9821 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili ile borcu üstlenen TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın mudisi olduğunu, hesabındaki paranın ödenmediğini ileri sürerek, 20.211,639 TL’nin 20.11.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun’un 2/2 maddesi uyarınca % 93 oranından aşağı olmamak üzere temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ve üstlenen vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar borcu üstlenen vekilinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.
Bu kez davalı vekili ile borcu üstlenen vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, borcu üstlenen vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
2-Davalı vekilinin karar düzeltme istemine gelince; aleyhindeki hükmü temyiz etmeyen ve temyiz incelemesi sırasında da karar aleyhine bozulmayan davalı vekilinin Dairemiz kararına karşı karar düzeltme talep hakkı bulunmadığından adı geçen davalı vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerden davalı vekili ile borcu üstlenen vekilinin karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 26/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.