Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/9210 E. 2014/11942 K. 24.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/9210
KARAR NO : 2014/11942
KARAR TARİHİ : 24.06.2014

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
( TÜKETİCİ MAHKEMESİ SIFATIYLA)
TARİHİ : 23/10/2013
NUMARASI : 2013/583-2013/667

Taraflar arasında görülen davada Marmaris 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/10/2013 tarih ve 2013/583-2013/667 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin, davalı bankanın Marmaris Şubesi nezdinde bulunan hesaplarından 04.10.2006 tarihinde her iki müvekkilinin de internet şifreleri kırılmak suretiyle ve bilgi ve rızaları dışında hesaplarından para çekilerek başka hesaplara aktarıldığını, internet bankacılığı hizmetini sunarken tüm güvenlik önlemlerini almak zorunda olan davalı bankanın bu yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle müvekkillerinin zararından sorumlu olduğunu ileri sürerek, davacı T.. E.. için 8.749 TL ve davalı şirket için 2.950 TL olmak üzere toplam 11.699 TL’nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili banka tarafından kendilerine sunulan güvenlik hizmetlerini kullanmayan davacıların kendi kusurları ile şifrelerinin üçüncü şahısların eline geçmesine neden olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 10.06.2013 tarih, 2012/14458 E. 2013/11977 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın görev nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dava, bankacılık işlemine dayalı alacak istemine ilişkin olup, Dairemizin 10.06.2013 tarih, 2012/14458 E. 2013/11977 K. sayılı ilamı doğrultusunda, bozma ilamına uyularak davanın niteliği gereği ticari dava özelliği taşıdığı, ticari davaların tüketici mahkemesi sıfatıyla görülmesi olanağının bulunmadığı belirtilerek davanın görev yönünden reddine Marmaris Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili ve görevli olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, Marmaris’de ayrı bir asliye ticaret mahkemesi bulunmamaktadır. HSYK’nın 24.03.2005 tarih, 188 sayılı kararı ile müstakil ticaret mahkemesi kurulmamış olan yerlerde ticaret mahkemesinin görev alanına giren iş ve davalara o yer asliye hukuk mahkemelerinde bakılacağı düzenlenmiştir. Buna göre, somut uyuşmazlığın ticaret mahkemesi sıfatıyla görülerek sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde görevsizlik ve gönderme kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.