YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/5623
KARAR NO : 2020/2634
KARAR TARİHİ : 08.06.2020

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Turgutlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/03/2016 gün ve 2014/145 – 2016/274 sayılı kararı onayan Daire’nin 12/09/2018 gün ve 2017/1062 – 2018/5251 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin …’a işyerini devrederken kullanılan bir takım demirbaşların satışını gerçekleştirdiğini, işyerini fiili olarak birlikte işletmeye devam ettiklerinden bazı demirbaşların işletmede kullanılmasına müsaade ettiğini, … ile müvekkili arasında fabrikanın işletilmesi konusunda anlaşmazlık yaşanmasına müteakip müvekkilinin fabrikadan kovulduğunu, …’ın işyerini muvazaalı olarak işyerinde çalışan SSK’lı işçi olan diğer davalıya devrettiğini, müvekkilinin durumu öğrenir öğrenmez fabrikaya giderek mülkiyeti kendisine ait olan mallarını istediğini, girişine izin verilmediğini, çeşitli tehdit ve hakaretlerle karşı karşıya kalan müvekkilinin savcılığa müracaatla davalılardan şikayetçi olduğunu, işyerinde bulunan malların tespit edilip yediemine verildiğini ileri sürerek dava konusu mallarla ilgili çekişmenin giderilerek, malların mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunun tespiti ve malların teslimine karar verilmesine talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş; ek kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.