YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2412
KARAR NO : 2020/3644
KARAR TARİHİ : 29.09.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Marmaris 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce (Tic. Mah. Sıf.) verilen 14.04.2017 tarih ve 2015/1040 E- 2017/234 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi’nce verilen 21.06.2018 tarih ve 2018/838 E. – 2018/932 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı tarafından davalının işlettiği otele 2015 yılı Nisan ayından itibaren Haziran ayı sonuna kadar temizlik hizmeti verildiğini, bu hizmet karşılığı ödemelerin yapılmadığını, bu bağlamda sadece 17.06.2015 tarihinde 20.000,00-TL ödeme gerçekleştirildiğini, bu hizmet bedeli için yapılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini, davalı tarafından yapılan 20.000,00 TL’lik ödemenin takibe konu asıl alacaktan düşüldükten sonra kalan 104.602,48 TL’lik asıl alacağa yapılan vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve %20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, faturaların usulüne uygun olarak düzenlenmediğini, taraflarına teslim ya da tebliğinin yapılmadığını, davacı tarafça delil olarak sunulan temizlik hizmeti verilmesi teklif ve teyit tutanağının davalı şirketi temsile yetkili kişi tarafından imzalanmadığını, takipte istenen miktar kadar işin yapıldığının ispatı gerektiğini, herhangi bir alacağın kalmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu doğrultusunda faturaların her iki tarafın ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, kısmi ödeme konusunun çekişmesiz bulunduğu, dava konusu faturalar yönünden davalı tarafça vergi beyanının mevcut olduğu, TTK’nın 23/3. maddesi uyarınca fatura alındığından itibaren herhangi bir itirazın olmadığı, buna göre takibe konu asıl borçtan yapılan ödemenin mahsubuyla birlikte davacı tarafın 104.602,48 TL’lik alacak bakiyesinin kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 104,602,00 TL üzerinden icra takibinin devamına, şartları oluşmadığından davacı tarafın icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hükme karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, takibe konu faturaların her iki tarafın ticari defterlerinde birbirini teyit eder şekilde kayıtlı olmasına ve bunların davalı tarafça vergi dairesine bildirilmiş bulunmasına göre, takibe konu faturaların davalı tarafa tebliğ olunduğu ve içeriği konu hizmetin davacı tarafça ifa edilmiş bulunduğu, içerikleri hizmetin alınmadığını ve ödeme yapıldığını davalının ispat etmesi gerektiği, davacı tarafın HMK’nın 190/1 ve 200/1 maddeleri uyarınca iddiasını ispat etmiş sayıldığı, davalı tarafın 20.000.00 TL’lik ödeme dışında bir ödeme savunmasında bulunmamasının tüm faturalardan dolayı tespit olunan alacaktan yapılan ödemenin mahsubundan sonra davacının 104.602,48 TL fatura alacağı kaldığı, davalı taraf vekilinin istinaf isteminin yerinde olmadığı anlaşıldığından, istinaf isteminin HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği, takibe ve davaya konu edilen alacağın tarafların ticari defterlerinde kayıtlı bulunan faturalardan kaynaklandığı, belli ve bilinebilir özellikte olduğu, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmolunması gerektiği, ilk derece mahkemesince davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesinin doğru bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvuru sebeplerinin esastan reddine, davacı vekilinin istinaf isteminin kabulüne, Marmaris 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 14.04.2017 tarih, 2015/1040 Esas – 2017/234 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, Marmaris 1. İcra Müdürlüğü’nün 2015/2336 esas sayılı takip dosyasındaki 104.602,40 TL’lik asıl alacağa karşı ileri sürülen davalı itirazının iptaline, takibin bu asıl alacak üzerinden takip talepnamesindeki koşullarla devamına, kabul edilen 104.602,00 TL asıl alacağın %20’si oranına karşılık gelen 20.920,40-TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.358,39 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.