YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/654
KARAR NO : 2023/3759
KARAR TARİHİ : 14.06.2023
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2020/341 Esas, 2022/122 Karar
HÜKÜM : Kısmen kabul
Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.
Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkete ait yolcu otobüsü ile İstanbul’dan Ankara’ya seyahat ederken otobüsün kaza yapması sonucu hayati tehlike oluşturacak şekilde yaralandığını, davalının olayda tam kusurlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir kalem 10.000,00 TL olmak üzere geçici iş gücü kaybı, tedavi masrafı ve kalıcı iş gücü kaybı karşılığı olmak üzere toplam 30.000,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 208.024,43 TL olarak artırmıştır.
II. CEVAP
Davalı vekili; 04.07.2000 tarihinde gerçekleşen trafik kazasında müvekkiline ait aracın kusurunun bulunmadığını, davacının bütün hastane ve tedavi masraflarının sigorta şirketince karşılandığını, manevi tazminat talebinin de fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile geçici iş göremezliğe dayalı talebin reddine, bakıcı, ulaşım ve tedavi giderleri talebinin kısmen kabulüne, 682,00 TL davacı alacağının 04.07.2000 kaza tarihinden itibaren hesaplanacak değişen oranlı avans faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine; sürekli iş göremezlik alacağı yönünden 208.024,34 TL’nin davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, alacağın 10.000,00 TL’sine 04.07.2000 kaza tarihinden itibaren, 198.024,34 TL’sine ise ıslah tarihinden itibaren değişen oranlı avans faizi uygulanmasına, manevi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuran
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Yargıtay Kararı
Dairenin 15.09.2022 tarihli ve 2022/3212 E., 2022/5942 K. sayılı kararıyla, ıslah dilekçesindeki talebin olay tarihinden itibaren faizden açıkça feragat niteliğinde olmadığına ve taleple bağlılık ilkesi çerçevesinde karar verilmiş olmasına göre, mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.
V. KARAR DÜZELTME
A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran
Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
B. Karar Düzeltme Sebepleri
Davacı vekili; usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; gerekçesiz şekilde verilen onama kararının adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olduğunu, ıslahla arttırılan tutar için de kaza tarihinden itibaren faiz istemeye hakları olduğunu, ancak önceki vekilin ıslah dilekçesinde ıslah tarihinden itibaren faiz istediğini, bunun zımni bir feragat beyanı olduğunu ve vekilin feragate yetkili olmadığını, tazminatın tümü için kaza tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiğini belirterek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına veyahut bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, yolcu taşıma sözleşmesine dayalı olarak açılmış maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olup, Uyuşmazlık, tazminatın hesabı, miktarı ve faiz başlangıç tarihine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
1.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.
2.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 85 inci maddesi.
3. Değerlendirme
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,
Alınmadığı anlaşılan 375,10 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine,
14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.