YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15813
KARAR NO : 2012/26476
KARAR TARİHİ : 06.12.2012

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 70, 5237 sayılı TCK’nın 62, 51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Müşteki Kültür ve Turizm Bakanlığı’na duruşma günü bildirilmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören kurumun temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek tebliğnamede bu yönde bozma öneren (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiş olup, hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın 5271 sayılı CMK’nın 237/2 maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, üzerine atılı suçu işlemediğine; katılan vekilinin, verilen cezanın suç işlemekten alıkoyma özelliği taşımadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın, 13/04/2007 tarihli celsede yaptığı ek savunmada, suça konu eserin kendisine lakabı “Çirkin” olan bir şahıs tarafından getirildiğini, sözü edilen şahsın “bu tarihi eseri al, para ediyormuş” demesi üzerine varlığı aldığını beyan ettiği, kolluk kuvvetlerince sanığa ait ev ve eklentilerinde yapılan aramada, eserin, bahçedeki duvar dibine yığılı ağaç dalları arasında, siyah bir poşete sarılı vaziyette bulunduğu dikkate alındığında, sanığın bu eseri süs eşyası olarak kullanmaktan ziyade ticari maksatla kabul ettiğinin anlaşıldığı, eylemin bu niteliği ile “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile sanığın 2863 sayılı Kanunun 70/1 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
1- Dava konusu eser üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, hali hazır durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgisi, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, dosyanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanlarının soruşturma aşamasında düzenledikleri rapor hükme esas alınmak suretiyle karar verilmesi,
2- Sanığın adli sicil kaydında bulunan, İhsaniye Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/12/2005 tarih, 2001/120 Esas, 2005/176 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas olup hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- 2863 sayılı Kanun kapsamında müzelik değeri haiz taşınır kültür varlığının Müze Müdürlüğü’ne teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, müsaderesine dair hüküm tesisi,
Kanuna aykırı olup, sanık ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.