YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/6173
KARAR NO : 2012/28684
KARAR TARİHİ : 27.12.2012
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, eksik incelemeye, kusura, kazaya motosikletine arkasından çarpan başka bir aracın neden olduğuna, fazla ceza verildiğine; katılanlar vekilinin de, olası kastın oluştuğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Dosya kapsamına göre; sanığın asli ve tam kusurlu olduğu eylemi ile kazaya neden olduğu tespit ve kabul edildiği halde, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında asgari hadden ceza tayini ile sonuçta eksik cezaya hükmolunması,
2- Sürücü belgesi de olmayan sanığın, yönetimindeki motosikletle “Taşıt giremez” trafik işaretinin bulunduğu yola tersten girerek karşıdan karşıya geçmekte olan yayaya çarparak ölümüne neden olduğu ve mahkemece de eylemi bu şekilde kabul edildiği halde, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin oluştuğunun ve cezasının 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3- 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup sanığın ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.