YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/24494
KARAR NO : 2014/21934
KARAR TARİHİ : 05.11.2014

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 50/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ölen ile müvekkili arasında iş sözleşmesi, iş ilişkisi bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, ceza miktarına ve kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 3 ay hapis cezası TCK’nın 49/2. maddesi gereğince uzun süreli hapis cezası olup, TCK 50/4 maddesi yollamasıyla 50/1-a madde ve bendi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, 50/1a maddesine göre çevrilmesi,
2-TCK’nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi, maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olması, TCK’nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlenmesi karşısında, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında TCK’nın 50/6. maddesine yer verilmesi
3-İnfazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince hapse çevrilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan “5237 sayılı TCK.nın 50/1-a maddesi gereğince” ibaresinin başına “TCK’nın 50/4 maddesi
yollamasıyla” ibaresi yazılıp, hükmün TCK’nın 50/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 6. paragrafı ile 7. paragrafındaki “adli para cezasının ödenmediği takdirde kalan cezanın 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince hapse çevrilmesine” ilişkin bölümlerin hükümden çıkartılması, suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.