YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/4005
KARAR NO : 2013/25402
KARAR TARİHİ : 12.11.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç :Taksirle yaralama
Hüküm :5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-b, 89/3-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri
gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 16:30 sıralarında sanığın idaresindeki kamyoneti ile köy yolunu takiben köprüyü geçip, sol taraftaki ova yoluna dönmek üzere seyrettiği bir sırada, karşı yönden seyretmekte olan katılan … idaresindeki motosikletin önünü kapatması nedeniyle, katılanın sanığın kamyonetine çarpmamak için motosikletini devirmesi sonucu yaşamsal tehlike geçirip, vücudunda hayat fonksiyonlarını 4. derecede etkileyen kalça çıkığı oluşarak, duyu ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesi derecesinde yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 89/1. maddesi ile temel cezanın belirlenip, aynı maddenin 3-b fıkrası ile cezanın artırılması gerekirken, temel cezada TCK’nın 89/2-b maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapıldıktan sonra, ayrıca TCK’nın 89/3-b maddesi uyarınca bir kat artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının TCK’nın 89/2-b maddesiyle yapılan arttırıma ilişkin 2. paragrafının hükümden çıkartılması, 3. paragrafındaki “270 gün” ibaresinin “180 gün”, 4. paragrafındaki “225 gün” ibaresinin “150 gün” ve 5. paragrafındaki “4500 TL” ibaresinin ise “3000 TL” şeklinde düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.