YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/5507
KARAR NO : 2014/21171
KARAR TARİHİ : 28.10.2014

Tebliğname no : 12 – 2013/331693
Mahkemesi : Van 2. Ağır Ceza Mahkemesi
Tarihi : 07/06/2013
Numarası : 2011/195-2013/220
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davalı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tazminat davasının dayanağını oluşturan Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/594-2010/228 Esas, Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinden; kaçakçılığa konu eşyayı bilerek ticari amaçla satma suçundan sürdürülen soruşturma kapsamında sanığa (davacıya) ait 3.270 kg çaya 13.11.2007 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda davacının (sanığın) beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 15.06.2010 tarihinde kesinleştiği, davanın işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmışsa da;
Dosya içerisindeki Başkale Mal Müdürlüğünün 23.01.2013 tarihli yazısında, el konulan çayların 13.11.2007 tarihinde mal müdürlüğü personeli N.. K..’ye teslim edildiğinin, 20.02.2008 tarihinde ise noter onaylı yediemin E.. Y..’e teslim edildiğinin, daha sonra bu yediemin tarafından malların mal müdürlüğüne teslim edilmediğinin, davacıya teslim edildiğine dair kurum kayıtlarında bilgi bulunmadığının belirtilmiş olması karşısında, E.. Y.. hazır edilip, el konulduktan sonra kendisine yediemin olarak bırakılan çayların davacıya teslim edilip edilmediği sorularak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.