YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/13700
KARAR NO : 2015/17545
KARAR TARİHİ : 11.11.2015
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, 2873 sayılı Kanuna aykırılık ve hakkı olmayan yere tecavüz
2863 ve 2873 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanığın beraatine, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan ise sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
…Koruma Kurulu’nun 26/06/1993 gün 1493 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen, aynı Koruma Kurulu’nun 25/09/2003 gün, 3409 sayılı kararı ile sınırları yeniden değerlendirilerek 3. derece doğal sit alanı olarak belirlenen kısımda yer alan ve ayrıca … Parkı sınırları içerisinde bulunan, .. ili,… ilçesi, … köyü, … parsel sayılı mera vasfındaki taşınmaza, izin alınmadan iki katlı betonarme bina, ahır ve bahçe duvarı inşa edildiğinin ve sanık tarafından kullanılmakta olduğunun tespit edilmesi üzerine, sanık hakkında soruşturma başlanıp, 2863 ve 2873 sayılı Kanunlara aykırılık ile hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından davanın açıldığı, … ve .. Belediye Başkanlıkları tarafından ilgili Kurul kararının hoparlör ile 2003 yılında ilanı yapılmış, sanığın ilanın yapıldığı bölgede yaşadığının gerek beyanları, gerekse MERNİS kayıtları ile sabit olduğu tespit edilmiş ise de, Dairemizin 08.12.2014 tarih, 2013/24016 Esas ve 2014/24893 sayılı kararı üzerine yerinde yapılan 02.04.2015 tarihli keşfe iştirak eden inşaat mühendisinden alınan raporda, davaya konu yapıların en az 30 yıllık olduklarının tespit edildiği, böylece sanığın davaya konu yapıları kendisinin yapmadığı şeklindeki beyanlarının doğru olduğu, bu nedenle sanığın üzerine atılı 2863 ve 2873 sayılı Kanunlara aykırılık suçlarının sanık tarafından işlenmediği ve bu suçlardan sanığın beraatine karar verilmesinde bir aykırılığın olmadığı, her ne kadar davaya konu yapılar sanık tarafından yapılmamış ise de, köy sınırları içerisinde bulunan mera alanı içerisindeki parsele yapılan yapıların uzun zamandır sanık tarafından kullanıldıkları sabit olduğundan, sanığın eylemleri ile hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği, temadi eden bu suçun işleniş tarihinin ise, temadinin kesildiği iddianamenin düzenleniş tarihi olan 29.05.2010 olduğunun kabul edilmesinin gerektiği ve bu suçtan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararında bir aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla,
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen 2863 ve 2873 sayılı Kanunlara aykırılık suçlarının sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,
Sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sanığın 2863 ve 2873 sayılı Kanunlara aykırılık suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, sanık müdafiinin ise davaya konu uygulamaların sanık tarafından yapılmadığı sabit olduğundan, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan da beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkındaki 2863 ve 2873 sayılı Kanunlara aykırılık suçlarından beraat, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan ise mahkumiyet hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.