YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1043
KARAR NO : 2017/4886
KARAR TARİHİ : 08.06.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 53/1-3, 51/1-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Katılan vekilinin 22/12/2014 tarihli mahkemeye verdiği ve hükümde vekalet ücretine yer verilmediğine dair talep dilekçesi temyiz dilekçesi olarak değerlendirilmiş olup, katılan vekilinin bu temyiz dilekçesinin incelenmesinde;
Katılan vekilinin yüzüne karşı 10.12.2014 tarihinde verilen hükmün, katılan vekili tarafından CMUK’un 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 22/12/2014 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince, katılan vekilinin temyiz isteminin tebliğnamedeki isteme uygun olarak REDDİNE,
2-Sanık müdafiinin, sanık hakkında tesis edilen hükme yönelik süresinde yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, olayın iş kazası olmadığına, sanığın olayda hukuki ve cezai sorumluluğunun olmadığına, paraya çevirme ve lehe hükümlerin uygulanmamasına, hükmün cezaların ölçülülüğü ilkesine aykırı olduğuna ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK’nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluğunun, taksirli suçlarda uygulanamayacağının gözetilmemesi;
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin dördüncü bendinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnamedeki isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.