YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/9683
KARAR NO : 2017/7459
KARAR TARİHİ : 12.10.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak
Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1.a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Gece vakti, idaresindeki aracı ile meskun mahalde seyri sırasında kolluk kuvvetlerince yapılan yol kontrolünde 1,64 promil alkollü halde araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında, almış olduğu alkol miktarı dikkate alınarak, temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, temel ceza belirlenirken, TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, temel hapis cezası 1 yıl olarak olarak belirlenmek suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
1-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ihtaratı yerine, kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine karar verilmesi ile hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtarı yerine infazı kısıtlar biçimde “hapse çevrilmesine” karar verilmesi,
2-Sanık hakkında tayin edilen 10 ay hapis cezasının paraya çevrilmesi esnasında bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan kanun maddesinin gösterilmemesi ve tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 232/6. maddesi ile TCK’nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.