YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/7794
KARAR NO : 2019/3079
KARAR TARİHİ : 06.03.2019

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1-2.b, 62, 51. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Katılan … vekilinin, katılanın kaza tarihinden beri yürüyemediğini beyan etmesi, katılan vekili tarafından dosyaya sunulan 08/05/2015 tarihli Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesi ekspiriz raporunda katılanın “aksayarak desteksiz yürüdüğünün” belirtilmesi ve yine Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 19/11/2014 tarihli rapora göre, duyu veya organlardan birini işlevinin sürekli zayıflığa yada yitirilmesine veya iyileşmesi olanağı olmayan hastalığa neden olup olmadığı hususlarında 18 ay sonra rapor verileceği belirtilmesi rağmen bu hususta rapor alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
2-Kabul ve uygulamaya göre ise, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, tali kusurlu olarak 2005 doğumlu katılanın hayati tehlike geçirecek ve 6. derece kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, meydana gelen neticenin ağırlığı dikkate alınarak adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan eksik ceza tayini,
3-Tayin olunan hapis cezası ertelenen sanık … hakkında denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezasının infaz edilmiş sayılacağının kararda açıklanmaması suretiyle CMK’nın 232/6. ve TCK’nın 51/8. maddelerine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.